Nowa strona 2

Kalendarz duszpasterski na III tydzień Wielkiego Postu, 7 -13 marca 2010 r.

OKRES WIELKIEGO POSTU

                    Orędzie Ojca Świętego Benedykta XVI na Wielki Post 2010: http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20100217&typ=wi&id=wi21.txt

Niedziela:        Trzecia Niedziela Wielkiego Postu C, 7 marca 2010 r.
                      Łk 13, 1-9    Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie

Poniedziałek: Poniedziałek III tygodnia Wielkiego Postu, 8 marca 2010 r.
                     Łk 4, 24-30    Jezus został posłany do wszystkich ludów
                    Dzień Kobiet (w Holandii nie jest obchodzony)

Wtorek:         Wtorek III tygodnia Wielkiego Postu, 9 marca 2010 r.
                    Mt 21, 18-35    Przypowieść o niemiłosiernym słudze
                    Św. Brunon Bonifacy z Kwerfurtu, biskup i męczennik, *974 Querfurt, Niemcy, +1009 pogranicze Litwy i Rusi

Środa:          Środa III tygodnia Wielkiego Postu, 10 marca 2010 r.
                    Mt 5, 17-19    Kto wypełnia przykazania, ten będzie wielki w królestwie niebieskim
                    Symplicjusz I, papież, +483 Rzym

godz. 19.00 Msza św.
godz. 20.00 Katecheza przygotowawcza do sakramentu małżeństwa

                     TVP Kultura, godz. 19.00, reż. Maciej Piwowarczuk, Żółta bluzka ze spadochronu, http://filmpolski.pl/fp/index.php/4222962

Czwartek:      Czwartek III tygodnia Wielkiego Postu, 11 marca 2010 r.
                     Łk 11, 14-23    Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie

                   TVP 1, godz. 22.05, Jan Pospieszalski, Warto rozmawiać, http://www.tvp.pl/publicystyka/tematyka-spoleczna/warto-rozmawiac

Piątek:          Piątek III tygodnia Wielkiego Postu, 12 marca 2010 r.
                    Mk 12, 28b - 34    Pierwsze ze wszystkich przykazań
                    Bł. Aniela Salawa, *1881 Siepraw, pow. Myślenice, +1922 Kraków

                    Utrecht, godz. 18.00 katecheza przygotowawcza do I spowiedzi i komunii świętej
                    godz. 18.30 wystawienie Najświętszego Sakramentu, okazja do spowiedzi św.
                    Nabożeństwo Drogi Krzyżowej, http://brewiarz.katolik.pl/czytelnia/wielki_post_varia.php3#dk
                    Możliwość uzyskania odpustu zupełnego, http://brewiarz.katolik.pl/czytelnia/odpusty.php3
                    Godz. 19.00 msza św.
                    godz. 20. 00 katecheza przygotowawcza do sakramentu małżeńska

                    Polsat, godz. 20.00, reż. Steve Oedekerk, Krowy na wypasie, http://www.filmweb.pl/f7280/Krowy+na+wypasie,2006
                    TVP Historia, godz. 22.05, reż. Irena Wollen, Granatowi, http://filmpolski.pl/fp/index.php/4212732

Sobota:        Sobota III tygodnia Wielkiego Postu, 13 marca 2010 r.
                   Łk 18, 9 - 14     Przypowieść o faryzeuszu i celniku

                    Msza św. w Arnhem o godz. 9.30, w Utrechcie o godz. 12.00, w Enschede o godz. 16.00 i w Putten o godz. 20.00
                    przed mszą św. wystawienie Najświętszego Sakramentu i nabożeństwo Gorzkich Żali,
                    możliwość uzyskania odpustu zupełnego, http://brewiarz.katolik.pl/czytelnia/odpusty.php3
                    Rekolekcje parafialne w dniach od 14 do 17 marca 2010 r. prowadzi o. Marcin Kowalewski, klaretyn
                    W czasie rekolekcji okazja do spowiedzi św.

Poniedziałek: Poniedziałek IV tygodnia Wielkiego Postu, 15 marca 2010 r.
J 4, 43-54 Uzdrowienie syna urzędnika królewskiego
Bł. Jan Wojciech Balicki, prezbiter, *1869 Rzeszów-Staromieście, +1948 Przemyśl

                    Msza św. z nauką rekolekcyjną: w Arnhem o godz. 9.30 (kaplica), w Utrechcie o godz. 12.30 i w Enschede o godz. 19.00

Wtorek:         Wtorek IV tygodnia Wielkiego Postu, 16 marca 2010 r.
                    J 5, 1-3a.5-16    Uzdrowienie paralityka w sadzawce Betesda
                    Św. Klemens Maria Hofbauer (Jan Dvorzak), apostoł Warszawy, *1751 Tasovice nad Dyją, Morawy, +1820 Wiedeń

                                                                                                    Kościół św. Benona, Warszawa, Piesza 1

                    Msza św. z nauką rekolekcyjną: w Arnhem o godz. 18.30 i w Utrechcie o godz. 20.15

Środa:           Środa IV tygodnia Wielkiego Postu, 17 marca 2010 r.
                     J 5, 17-30   Syn Boży ożywia tych, których chce
                     Św. Patryk, biskup, patron Irlandii, *385 Walia, +461 Irlandia

Św. Jan Sarkander, prezbiter i męczennik, *1576 Skoczów, +1620 Olomuniec, patron dobrej spowiedzi

                    Msza św. z nauką rekolekcyjną: w Utrechcie o godz. 18.30 i w Arnhem o godz. 20.15

Czwartek:      Czwartek IV tygodnia Wielkiego Postu, 18 marca 2010 r.
                     J 5, 31-47    Nie chcecie przyjść do Mnie, aby mieć życie
                    Św. Cyryl Jerozolimski, biskup i doktor Kościoła, *315 Jerozolima, +386 na wygnaniu

Piątek:         Św. Józef, Oblubieniec NMP, 19 marca 2010 r.
                   Mt 1,16.18-21.24a    Józef poznaje tajemnicę Wcielenia
                   Papież Jan Pawel II, Św. Józef Opiekun Zbawiciela, http://brewiarz.pl/download/redemptoris_custos.pdf

Zaślubiny NMP ze św. Józefem

Sobota:         Sobota IV tygodnia Wielkiego Postu, 20 marca 2010 r.
                    J 7, 40-53    Spory około osoby Jezusa
                    Św. Aleksandra i Towarzyszki, męczennice, *Ancyra (obecnie Ankara, Turcja), +300 Ancyra
                    Św. Józef Bilczewski, biskup, *1860 Wilamowice, pow. Bielsko-Biała, +1923 Lwów

Utrecht, godz. 12.45 katecheza dla dzieci i katecheza przygotowawcza do pierwszej spowiedzi i komunii świętej
Msza św. o godz. 19.00 w Tiel

Niedziela: Piąta Niedziela Wielkiego Postu C, 21 marca 2010 r.
J 8, 1-11 Od tej chwili już nie grzesz

Poniedziałek: Poniedziałek V tygodnia Wielkiego Postu, 22 marca 2010 r.
                    J 8, 12-20    Sąd Chrystusa jest prawdziwy
                    Bł. Marian Górecki, prezbiter i męczennik, *1903 Poznań, +1940 Stutthof
                    Bł. Bronisław Komorowski, prezbiter i męczennik, *1889 Barłożno, pow. Starogard Gdański, +1940 Stutthof

Wtorek:        Wtorek V tygodnia Wielkiego Postu, 23 marca 2010 r.
                    J 8, 21-30    Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, poznacie że Ja jestem
                    Św. Turybiusz z Mongrovejo, biskup, *1538 Mayorga (Hiszpania), +1606 Lima (Peru)

Środa:          Środa V tygodnia Wielkiego Postu, 24 marca 2010 r.
                    J 8, 31-42    Prawdziwe wyzwolenie przez Chrystusa
                    Św. Katarzyna Szwedzka, zakonnica, *1330 Szwecja, +1380 Vadstena, Szwecja
                    Bł. Maria Karłowska, zakonnica, *1865 Karłowo, pow. Nakło, +1935 Pniewite, pow. Chełmno
                    Dzień świętości życia, http://www.dzienzycia.pl/; http://brewiarz.katolik.pl/czytelnia/dsz.php3

Św. Brygida i św. Katarzyna Szwedzka Bł. Maria Karłowska

                   Arnhem, godz. 18.00 katecheza przygotowawcza do I spowiedzi i komunii św.
                                godz. 18.30 Nabożeństwo Drogi Krzyżowej i Nowenny do NMP Nieustającej Pomocy
                                godz. 19.00 Msza św.
                                Możliwość uzyskania odpustu zupełnego, http://brewiarz.katolik.pl/czytelnia/odpusty.php3

Czwartek:     Zwiastowanie Pańskie, 25 marca 2010 r.
                     Łk 1, 26-38    Maryja pocznie i porodzi Syna
                     Bł. Hilary Paweł Januszewski, prezbiter i męczennik, *1907 Krajenki, pow. Tuchola, +1945 Dachau

Piątek:         Piątek V tygodnia Wielkiego Postu, 26 marca 2010 r.
                   J 10, 31-42    Jezus oskarżony o bluźnierstwo
                   Św. Dyzma, dobry łotr

                   Utrecht, godz. 18.00 katecheza przygotowawcza do I spowiedzi i komunii św.
                   godz. 18.30 Nabożeństwo Drogi Krzyżowej i Nowenny do NMP Nieustającej Pomocy
                   godz. 19.00 Msza św.
                   Możliwość uzyskania odpustu zupełnego, http://brewiarz.katolik.pl/czytelnia/odpusty.php3
                   Droga krzyżowa, http://brewiarz.katolik.pl/czytelnia/wielki_post_varia.php3#dk

Sobota:        Sobota V tygodnia Wielkiego Postu, 27 marca 2010 r.
                   J 11, 45-57    Jezus umrze, aby zgromadzić rozproszone dzieci Boże
                   Św. Ernest, opat i męczennik, *Niemcy, +1147 Doryleum (obecnie Eskisehir, Turcja lub +1148, Mekka, Arabia Saudyjska)

Niedziela:     Niedziela Palmowa Męki Pańskiej, 28 marca 2010 r.
                   Łk 19, 28-40    Wjazd Jezusa do Jerozolimy
                   Łk 23, 1-49      Opis męki Pańskiej według św. Łukasza

Wjazd do Jerozolimy Biczowanie Cierniem ukoronowanie

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ogłoszenia: do nabycia u ks. proboszcza prasa katolicka: Nasz Dziennik € 0,80, tygodniki "Gość Niedzielny" i "Niedziela"
1. Rekolekcje parafialne w dniach od 14 do 17 marca 2010 r. wygłosi o. Marcin Kowalewski, klaretyn, http://www.parafia.klaretyni.pl/index.php?co=klar
2. Planowana pielgrzymka do Ziemi Świętej 9-18 maja 2010 r. Program: Tel Aviv, Tyberiada, Góra Błogosławieństw, Kafarnaum, Jezioro Genezaret, Tabga, Nazaret, Bazylika Poczęcia, Kana Galilejska, Góra Karmel, Hajfa, Cezarea Nadmorska, Jerozolima, Góra Oliwna, Góra Syjon, Wieczernik, Betlejem, Bazylika Narodzenia, Ein Karem, Yad Vashem, Via Dolorosa, Golgota, Bazylika Grobu Pańskiego, Ściana Płaczu, Wzgórze Świątynne, Pustynia Judzka, Morze Martwe, twierdza Massada, Morze Czerwone, Eilat, Góra Synaj, klasztor św. Katarzyny. Cena € 950. Zgłoszenia u ks. proboszcza.

Sakramenty święte w parafii
Sakrament chrztu
Rodzice dziecka zgłaszają pragnienie chrztu dziecka nie później niż 2 tygodnie przed terminem chrztu. Dokumenty potrzebne przy zgłoszeniu: odpis z aktu urodzenia dziecka, dane personalne i metryki bierzmowania rodziców chrzestnych oraz zaświadczenie z parafii ich zamieszkania stwierdzające, że są praktykującymi katolikami.

Najświętszy sakrament – I komunia święta
Katecheza przygotowawcza do przyjęcia po raz pierwszy sakramentu pojednania oraz Najświętszego sakramentu jest podejmowana po zgłoszeniu dzieci przez rodziców. Okres przygotowania trwa na ogół cały rok szkolny / katechetyczny.

Sakrament bierzmowania
Katecheza przygotowawcza do przyjęcia sakramentu bierzmowania jest podejmowana po zgłoszeniu (się) kandydatów. Okres przygotowania trwa na ogół cały rok szkolny / katechetyczny.

Sakrament małżeństwa
Narzeczeni zgłaszają zamiar zawarcia małżeństwa duszpasterzowi nie później niż trzy miesiące przed terminem ślubu (sam termin można uzgodnić wcześniej). Dokumenty potrzebne przy zgłoszeniu: dokumenty tożsamości, aktualne metryki chrztu św., odpis z aktu małżeństwa lub zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego potwierdzające planowane zawarcie małżeństwa, świadectwa ukończenia kursu przedmałżeńskiego. Narzeczeni nie mający ukończonego kursu przedmałżeńskiego odbywają go w parafii. Niezależnie od tego kursu narzeczeni odbywają w parafii trzy spotkania z zakresu poradnictwa rodzinnego. Katecheza przedmałżeńska: Arnhem (środa), Utrecht (piątek) i Lunteren (sobota).

Zawarcie małżeństwa w Polsce
Jeżeli oboje narzeczeni przebywają dłużej niż 6 miesięcy w Holandii, lecz pragną zawrzeć małżeństwo w Polsce, muszą w parafii, w której aktualnie praktykują, a więc w parafii polskiej w Holandii lub w parafii holenderskiej, dopełnić wszystkie formalności czyli odbyć z proboszczem rozmowę, w czasie której wypełnia on Protokół rozmów kanoniczno-duszpasterskich przed zawarciem małżeństwa. Tenże proboszcz musi udzielić pisemnej zgody tzw. Licencji asystencji przy małżeństwie dla księdza, mającego w Polsce asystować przy zawarciu małżeństwa.
NL - indien beide verloofden langer dan 6 maanden in Nederland verblijven maar hun kerkelijk huwelijk in Polen willen voltrekken dienen zij de pastoor van de parochie waarin zij thans praktiseren, d.i. de Poolse parochie in Nederland of de Nederlandse parochie, op de hoogte te stellen van hun voornemen. De pastoor vult tijdens een gesprek met de verloofden het formulier "Verklaring voor de kerkelijke huwelijkssluiting" in en verleent aan de priester in Polen een schriftelijk verlof om bij de huwelijkssluiting te mogen assisteren.

Sakrament pojednania
Okazja do przyjęcia sakramentu pojednania (spowiedzi św.) u księdza proboszcza jest przed i po mszy świętej. Dodatkowa okazja do spowiedzi św. u księdza seniora Aleksandra Melbrudy istnieje w Arnhem w niedzielę w czasie mszy św. o godz. 9.30.

Komunia święta i namaszczenie chorych
Namaszczenie chorych jest sakramentem umocnienia wiernych w czasie poważnej choroby, zwłaszcza gdy towarzyszą jej leczenie w szpitalu, zabiegi i operacje. Papież Jan Pawel II zalecał regularne przyjmowanie sakramentu namaszczenia przez wszystkich chronicznie chorych: zbiorowo w parafii i w domach opieki lub indywidualnie w domu chorego. W naszej parafii pragniemy do chorych docierać z komunią św. raz w miesiącu, a namaszczenia chorych pragniemy udzielać raz w roku w święto NMP z Lourdes, obchodzone 11 lutego jako Światowy dzień chorych oraz w przypadkach nagłej poważnej choroby. Namaszczenie chorych nie jest przewidziane na niebezpieczeństwo śmierci.

Wiele osób postrzega namaszczenie chorych niesłusznie jako sakrament umierających lub wręcz zmarłych. Na niebezpieczeństwo śmierci i dla osób umierających przewidziane są inne posługi sakramentalne: spowiedź (generalna), komunia święta w formie wiatyku oraz odpust zupełny w godzinę śmierci. W niebezpieczeństwie śmierci rodzina winna wezwać kapłana o każdej porze dnia i nocy. Wzywając kapłana do domu chorego należy przygotować stolik przykryty białym obrusem, ustawić krzyż, świecę i wodę święconą.

Zmarłym nie można udzielać sakramentów. Praktykującym katolikom, a także osobom pojednanym przed śmiercią z Bogiem oraz pogrążonej w żałobie rodzinie parafia zapewnia duszpasterską posługę chrześcijańskiego pogrzebu. Miejsce i termin pogrzebu rodzina uzgadnia z zakładem pogrzebowym. O dokonanych uzgodnieniach należy powiadomić duszpasterza, przekazując mu zarazem akt zgonu oraz omawiając z nim liturgię obrzędów pogrzebu. Jeżeli osoba zmarła nie należała do parafii należy przedstawić zaświadczenie z jej parafii o przyjętych przez nią sakramentach lub że była ona praktykującym katolikiem. Jeżeli pogrzeb ma odbyć się na terenie innej parafii duszpasterz wystawi zaświadczenie, że osoba zmarła była praktykującym katolikiem.

Poświęceń medalików, krzyży i innych przedmiotów kultu religijnego duszpasterz dokonuje po mszy świętej. Poświęcenia mieszkań, miejsc pracy, itp. duszpasterz dokonuje w czasie wizyty duszpasterskiej, której termin należy ustalić z duszpasterzem.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Przygotowanie do mszy świętej

Wszechmogący, wieczny Boże, oto zbliżam się do najświętszych tajemnic Twojego Syna Jednorodzonego, naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Zbliżam się do nich jak chory do lekarza życia, jak nieczysty do źródła miłosierdzia, jak ślepy do światła wiecznej jasności, jak ubogi i nędzny do Pana nieba i ziemi.

Błagam Cię, abyś dzięki swej nieskończonej hojności uleczył moją słabość, obmył moje grzechy, rozświetlił moje mroki, wzbogacił moje ubóstwo i okrył nagość, abym mógł przyjąć Chleb aniołów, Króla nad królami i Pana nad panami z taką czcią i pokorą, skruchą i pobożnością, z taką czystością i wiarą, z takim zamiarem i uwagą, jak tego wymaga moje zbawienie.

Spraw łaskawie, abym przyjął nie tylko znak zewnętrzny sakramentu Ciała i Krwi Pańskiej, lecz istotę i całą moc tego sakramentu. Najłaskawszy Boże, daj mi tak przyjąć Ciało Twego Syna Jednorodzonego, naszego Pana, Jezusa Chrystusa, które wziął z Maryi Dziewicy, abym mógł być wcielony w Jego ciało mistyczne i zaliczony między Jego członki.

Ojcze najmilszy, pozwól mi wiecznie wpatrywać się bez zasłony w oblicze umiłowanego Syna Twojego, którego teraz w czasie ziemskiej wędrówki pragnę przyjąć pod postacią Chleba. Amen.

Najświętsza Dziewico Maryjo, Matko dobroci i miłosierdzia, oto ja, pełen win i nędzy, całym uczuciem i sercem uciekam się do Ciebie i proszę, abyś zechciała być ze mną i wszystkimi kapłanami, którzy tutaj i w całym Kościele składają Najświętszą Ofiarę, tak jak byłaś w Twoim najmilszym Synem w czasie Jego męki na krzyżu. Pomóż nam, abyśmy wsparci Twoją łaską, mogli złożyć ofiarę godną i miłą Bogu w Trójcy Jedynemu. Amen.

O dobry Jezu, oto ja grzesznik, nie polegający na swoich zasługach, lecz ufając jedynie Twemu miłosierdziu i dobroci, z drżeniem i bojaźnią przystępuję do stołu Twojej Uczty Najświętszej. Albowiem moje serce i ciało, Tobie poświęcone, skalałem licznymi grzechami; nie strzegłem pilnie moich myśli i języka. Dlatego, Dobroci nieskończona i pełen potęgi Majestacie, z lękiem, ale i z ufnością uciekam się w moim ucisku do Ciebie, który jesteś źródłem litości, śpieszę do Ciebie, aby doznać uzdrowienia, i szukam Twojej opieki; a nie mogąc ostać się wobec sprawiedliwości Sędziego, wzdycham do miłosierdzia Zbawiciela.

Tobie, Panie, odkrywam moje rany, przed Tobą mój wstyd wyznaję. Na widok licznych i wielkich moich grzechów ogarnia mnie trwoga, ale ufam Twojemu miłosierdziu, które nie ma granic.

Wejrzyj więc na mnie z litością, Panie Jezu Chryste, Królu wieczności, który jesteś Bogiem i Człowiekiem, ukrzyżowanym dla człowieka. Wysłuchaj mnie, bo w Tobie pokładam nadzieję; zmiłuj się nade mną, pełnym win i nędzy, bo zdrój Twojej litości nigdy nie wysycha.

Bądź pozdrowiona, Ofiaro zbawienia, zawieszona na drzewie krzyża dla mnie i wszystkich ludzi. Bądź pozdrowiona, o Krwi najcenniejsza, która spływasz z ran mojego ukrzyżowanego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, i obmywasz grzechy całego świata. Wspomnij, o Panie, na swoje stworzenie, które Krwią swoją odkupiłeś.

Żałuję, żem zgrzeszył, i pragnę naprawić zło popełnione. Ojcze litościwy, oddal więc ode mnie wszystkie moje nieprawości i grzechy, abym cały oczyszczony mógł godnie spożywać Święte Świętych. Spraw swoją łaską, by ta Ofiara Twojego Ciała i Krwi, którą ja niegodny zamierzam przyjąć, wyjednała mi odpuszczenie grzechów. Niech ona mnie oczyści całkowicie z moich win i niechaj rozproszy wszystkie złe myśli; niech odrodzi we mnie dobre uczucia; niech mi pomoże spełniać uczynki miłe Tobie i niech się stanie dla mojej duszy bezpieczną obroną przeciw wrogim zasadzkom.

Dziękczynienie po komunii świętej
Modlitwa eucharystyczna z Nauki Dwunastu Apostołów

Dzięki Ci składam, Panie Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże, za to, żeś mnie grzesznika, niegodnego sługę swojego, bez żadnej mojej zasługi, a jedynie z Twego miłosierdzia posilić raczył najdroższym Ciałem i Krwią Twojego Syna, naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Proszę Cię, niech ta Komunia święta nie stanie się dla mnie wyrokiem potępienia, ale niech będzie dla mnie zbawiennym zadatkiem Twojego przebaczenia, zbroją mojej wiary i puklerzem dobrej woli. Niech mnie ona uwolni od mych występków, wyniszczy we mnie pożądliwość i zmysłowość, a wzmocni miłość i cierpliwość, pokorę, posłuszeństwo i wszystkie cnoty. Niech mi będzie mocną obroną przeciw zasadzkom nieprzyjaciół tak widzialnych, jak niewidzialnych. Niech całkowicie uspokoi we mnie poruszenia cielesne i duchowe. Niech przez nią mocno przylgnę do Ciebie, jedynego, prawdziwego Boga. Niech wreszcie będzie szczęśliwym zakończeniem mojego życia.

Proszę Cię także, abyś mnie grzesznika raczył doprowadzić do tej niewymownej uczty, na której z Twoim Synem i Duchem Świętym jesteś dla swoich wybranych prawdziwą światłością, całkowitym nasyceniem, wiekuistym weselem, pełnią szczęścia i radością doskonałą. Amen.

Przyjmij, Panie, całą moją wolność; przyjmij pamięć, rozum i całą wolę. Cokolwiek mam i posiadam, Tyś mi to dał. Wszystko to zwracam Tobie i całkowicie poddaję panowaniu Twojej woli. Daj mi tylko miłość ku Tobie i Twoją łaskę, a będę dość bogaty; niczego więcej nie pragnę. Amen.

Oto ja, dobry i najsłodszy Jezu, upadam na kolana przed Twoim obliczem i z największą gorliwością ducha proszę Cię i błagam, abyś wszczepił w moje serce najżywsze uczucia wiary, nadziei i miłości oraz prawdziwą skruchę za moje grzechy i silną wolę poprawy.

Oto z sercem przepełnionym wielkim uczuciem i z boleścią oglądam w duchu Twoje pięć ran i myślą się w nich zatapiam, pamiętając o tym, dobry Jezu, co już prorok Dawid włożył w Twoje usta: "Przebodli ręce moje i nogi, policzyli wszystkie kości moje" (Ps 22, 17). Amen.

Wierzę w Ciebie, Panie, lecz wzmocnij moją wiarę; ufam Tobie, ale wspomóż moją nadzieję; miłuję Ciebie, lecz uczyń moją miłość bardziej gorącą; żałuję za moje grzechy, ale spraw, bym żałował doskonalej.

Uwielbiam Cię jako Stwórcę wszechrzeczy, pragnę Ciebie jako celu ostatecznego; wychwalam Cię jako ustawicznego dobroczyńcę, wzywam jako miłosiernego obrońcę.

Kieruj mną w swojej mądrości, otocz swą sprawiedliwością, pocieszaj dobrocią, chroń swoją potęgą.

Ofiaruję Ci moje myśli, Panie, aby mnie prowadziły do Ciebie; moje słowa, aby mówiły jedynie o Tobie; moje uczynki, aby zgodne były z Twoją wolą, i całe postępowanie moje, aby było życiem wyłącznie dla Ciebie.

Chcę tego, czego Ty chcesz, chcę dlatego, że Ty chcesz, chcę, jak Ty chcesz i jak długo chcesz.

Proszę Cię, Panie, abyś oświecił mój rozum, pobudził moją wolę, oczyścił ciało i uświęcił duszę.

Daj mi żałować za przeszłe grzechy i zwyciężyć przyszłe pokusy, opanować złe skłonności i nabywać odpowiednie dla mnie cnoty.

Daj mi, dobry Boże, miłość ku Tobie i wstręt do moich wad, szczerą troskę o bliźnich i pogardę tego, co złe na świecie.

Spraw, abym się starał słuchać przełożonych, pomagał podwładnym, dbał o przyjaciół i przebaczał wrogom.

Pomóż mi zwyciężać pożądliwość umartwieniem, skąpstwo jałmużną, gniewliwość łagodnością, a oziębłość zapałem.

Uczyń mnie roztropnym w radach, wytrzymałym w niebezpieczeństwach, cierpliwym w przeciwnościach i pokornym w powodzeniu.

Spraw, Panie, abym był skupiony w modlitwie, wstrzemięźliwy przy posiłku, dokładny w pracy i zdecydowany w zamiarach.

Natchnij mnie troską o czystość sumienia, skromność zachowania się i wyglądu, mowę bez zarzutu i życie uporządkowane.

Pomóż mi czuwać nad popędami natury, nad współpracą z łaską, zachowywaniem Twego prawa i postępowaniem wysługującym zbawienie.

Naucz mnie, jak jest małym to, co ziemskie, jak wielkim to, co Boskie, jak krótkim, co doczesne, jak nieskończonym, co wieczne.

Spraw, abym dobrze przygotował się na śmierć, przejął się lękiem Twojego sądu, uniknął potępienia i osiągnął niebo. Przez Chrystusa, naszego Pana. Amen.

Maryjo, Dziewico i Matko pełna świętości, oto przyjąłem Twego umiłowanego Syna, którego poczęłaś w swym przeczystym łonie, którego zrodziłaś, karmiłaś i tuliłaś do siebie. Z pokorą i miłością oddaję Ci Tego, którego obecność napełniała cię największym szczęściem i radością, abyś otworzyła Mu swoje ramiona i miłowała swoim sercem. Ofiaruję Go przez Ciebie Trójcy Najświętszej jako wyraz najwyższej czci Bożej, a także ku Twojej chwale oraz za potrzeby moje i całego świata.

Proszę Cię, o dobra Matko, uproś mi odpuszczenie moich grzechów, obfitą łaskę, abym odtąd gorliwiej służył Chrystusowi, i łaskę wytrwania aż do końca, abym mógł razem z Tobą wielbić Go przez całą wieczność. Amen.

Modlitwa sługi Bożego Jana Pawła II za rodziny
Boże, od którego pochodzi wszelkie ojcostwo w niebie i na ziemi, Ojcze, który jesteś Miłością i życiem – spraw, aby każda ludzka rodzina na ziemi, przez Twego Syna, Jezusa Chrystusa narodzonego z Niewiasty, i przez Ducha Świętego stawała się prawdziwym przybytkiem życia i miłości dla coraz to nowych pokoleń.
Spraw, aby Twoja łaska kierowała myśli i uczynki małżonków ku dobru ich własnych rodzin i wszystkich ludzi na świecie.

Spraw, aby młode pokolenie znajdowało w rodzinach mocne oparcie dla swego człowieczeństwa i jego rozwoju w prawdzie i miłości.

Spraw, aby miłość umacniana łaską sakramentu małżeństwa okazywała się mocniejsza od wszelkiej słabości i kryzysów, przez jakie nieraz przechodzą nasze rodziny.

Spraw wreszcie – błagamy Cię o to za pośrednictwem Świętej Rodziny z Nazaretu – ażeby Kościół wśród wszystkich narodów ziemi mógł owocnie spełniać swe posłannictwo w rodzinach i przez rodziny.

Przez Chrystusa Pana naszego, który jest Drogą, Prawdą i Życiem na wieki wieków. Amen.

Pan Jezus zachęca gorąco do modlitwy w potrzebach Kościoła i świata. Chętni parafianie mogą włączyć się do miejscowej grupy modlitewnej, która podczas cokwartalnego spotkania rozdziela wśród swych uczestników następujące formy modlitwy:

poniedziałek: lektura Pisma świętego (15 minut)
wtorek: koronka do Bożego miłosierdzia (o godz. 15.00 lub innej stosownej porze)

czwartek: litania lub modlitwa do św. Józefa w intencji zarządu oraz materialnych potrzeb parafii
piątek: droga krzyżowa albo litania i akt oddania Najświętszemu Sercu Pana Jezusa
sobota: różaniec (jedna dziesiątka lub jedna część)

Powyższe modlitwy można zastąpić następującym aktami religijnymi lub modlitwami:

adoracja Najświętszego Sakramentu, duchowa adoracja przed krucyfiksem, obrazem NMP lub zapaloną świecą, droga krzyżowa lub koronka do Bożego miłosierdzia, część różańca (radosna, bolesna, chwalebna, światła), posiłek postny (chleb i woda), modlitwa nocna, ofiarowanie aktualnego cierpienia lub przykrości, ofiarowanie 2 godz. pracy, dobry uczynek, znak krzyża świętego i westchnienie do Boga.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Prawo małżeńskie Kościoła
Prawo małżeńskie Kościoła stawia przed wierzącymi trudne lecz możliwe do osiągnięcia ideały. Przy tym jest ono realistyczne, bo bierze serio człowieka z jego problemami. Doświadczenie duszpasterskie poucza, że współcześni młodzi ludzie, nawet urodzeni w rodzinach tzw. katolickich, odkładają z powodu braku osobistej wiary na czas nieokreślony zawarcie małżeństwa, zadowalając się kontraktem stanu cywilnego, kontraktem notarialnym lub inną formą konkubinatu. Kościół przestrzega przed taką praktyką, której owocem zbyt często okazuje się dominacja mężczyzny i instrumentalne traktowanie kobiety i dzieci.

Coraz częściej zdarzają się obecnie tzw. małżeństwa naturalne czyli związki cywilne dwóch osób niewierzących i nieochrzczonych. Normalnie biorąc Kościół uważa również małżeństwo cywilne za nierozerwalne. Gdyby jednak jedna ze stron później uwierzyła i przyjęła chrzest i z tego powodu stała się ofiarą patologicznych szykan ze strony współmałżonka lub rozwodu, to dla dobra jej wiary ten związek cywilny zostaje rozwiązany z mocy prawa kościelnego przez zawarcie sakramentu małżeństwa z osobą wierzącą lub nie sprzeciwiającą się wierze (tzw. przywilej wiary, przywilej Pawłowy).

Na drugim biegunie małżeńskich problemów znajduje się psychiczna niezdolność do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich, będąca następstwem psychopatii, charakteropatii, socjopatii, patologii lub nieprawidłowości osobowości. Niezdolność psychiczna może zostać zdiagnozowana przez doświadczonego psychologa lub psychiatrę po ujawnieniu się jej po zawarciu małżeństwa. Małżonkowie uzależnieni w sposób patologiczny od alkoholu, narkotyków czy innych patologii są, nawet wbrew własnej opinii, strukturalnie niezdolni do wypełniania istotnych obowiązków małżeńskich. Stwierdzona przez biegłych i orzeczona przez sąd kościelny niezdolność psychiczna stanowi obecnie najczęstą przyczynę uznania nieważności tego rodzaju "małżeństwa". Parafianie, którzy mają wątpliwości na temat ważności ich małżeństwa cywilnego lub kościelnego czynią dobrze przedstawiając duszpasterzowi okoliczności jego zawarcia, trwania i rozwiązania. W wielu przypadkach sąd kościelny orzeka nieważność patologicznych "małżeństw", umożliwiając wierzącym uporządkowanie ich sytuacji życiowej, przywrócenie miru domowego, odzyskanie spokoju sumienia i szacunku dla samego siebie. Należy liczyć się z tym, że postępowanie w kanonicznych sprawach małżeńskich może trwać ponad 2 lata, a opłata sądowa może wynieść 800 euro.

Wierzący uciekający się w sytuacji trudności małżeńskich do rozwiązania małżeństwa i zawarcia nowego związku cywilnego lub związujący się z nowym "partnerem" bez dokonywania jakichkolwiek formalności tylko pozornie rozwiązują swój problem. Wskutek utrzymywania religijnie nieuporządkowanych sytuacji małżeńskich i rodzinnych strona wierząca skazuje się na wyłączenie ze wspólnoty eucharystycznej Kościoła. Nieuporządkowana sytuacja małżeńska powoduje u wierzących stan braku łaski uświęcającej i wyklucza z możliwości przyjmowania sakramentu pojednania, Najświętszego sakramentu oraz sakramentu chorych. Przedłużający się na wiele lat okres niedopuszczania do sakramentów świętych wywołuje stany napięcia i stresu, depresji, poczucie dyskryminacji, wyrzuty sumienia i niepokój o zbawienie wieczne.

Niektóre osoby żyjące w stanie braku łaski uświęcającej, a nie umiejące unieść ciężaru wykluczenia od sakramentów decydują się iść drogą "na skróty", przyjmując za radą lub pod naciskiem partnera niegodnie komunię świętą. Osoby takie, jeśli nie zostaną powstrzymane przed nadużyciem przez opory sumienia, duszpasterza lub otoczenie dokładają do już istniejącego nieuporządkowania dodatkową poważną winę, ciężki grzech i publiczne zgorszenie we wspólnocie Kościoła. Wiara i praktyka sakramentalna Kościoła w kwestii rozwodów, ponownych małżeństw i niemożności przystępowania do sakramentów pozostaje niezmienna i obowiązuje (wbrew przeciwnym informacjom liberałów) we wszystkich krajach, bo została określona przez samego Pana Jezusa. "Kto spożywa chleb lub pije kielich Pański niegodnie, winny będzie Ciała i Krwi Pańskiej" (1 Kor 11,27). Wierzący, którzy nie mogą przystępować do sakramentów, nie są jednak bynajmniej całkowicie pozbawieni dostępu do Pana Boga. Pan Bóg przychodzi do nich w Swym Słowie, w pełnionych przez nich uczynkach pokuty i miłosierdzia oraz w modlitwie, z duchową komunią świętą włącznie. Z wyjątkiem komunii eucharystycznej i innych sakramentów osoby te mogą i powinny uczestniczyć czynnie w życiu parafii i Kościoła, z którym są trwale związane przelaną krwią Chrystusa, niezatartą pieczęcią chrztu świętego i żywą osobistą wiarą.

Jeszcze liczniejsze są obecnie sytuacje, w których wierzący pozbawieni dostępu do sakramentów, rozczarowani nieubłaganą postawą Kościoła, w poczuciu źle pojmowanego wstydu przed rodziną i współparafianami "obrażają się" na Pana Boga i "nienowoczesny" Kościół, zaprzestają praktyk religijnych (modlitwy osobistej i rodzinnej, uczestnictwa we mszy św. parafialnej) i zrywają kontakt z Kościołem. W rzeczywistości Kościół otacza tych wiernych odrębną opieką organizując dla parafian żyjących w związkach niesakramentalnych specjalne duszpasterstwo indywidualne i grupowe o charakterze liturgicznym, katechetycznym, psychologicznym, pedagogicznym, itd. Ludzie zranieni mają prawo do i możliwość korzystania z duszpasterskiej pomocy Kościoła. Kościół apeluje do nich, aby wrócili do wspólnoty wiary, której stanowią ważną i nieodłączną część. Nie są oni bynajmniej wierzącymi drugiej kategorii. Przyjęcie chrztu świętego zobowiązuje ich, tak samo jak pozostałych wierzących, do miłości Boga i bliźniego, do dawania świadectwa wiary w Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Zbawiciela.

Więcej na temat kościelnego prawa małżeńskiego: http://www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TA/TAI/pr_malzenskie_00.html.

Modlitwa w kryzysie małżeństwa
Ojcze nasz, zwracam się z pokorą i żarliwą prośbą do Ciebie. Tyś nas połączył nierozerwalnie w sakramencie małżeństwa i chcesz, abyśmy temu związkowi zostali wierni aż do śmierci.
Nie sądziłem, że osoby, które się miłują, tak mogą się wzajemnie ranić. Boże, pośpiesz na pomoc sercu memu, uczyń je przez to właśnie cierpienie mniej samolubnym. Poznaję coraz lepiej, jak trudny jest stan małżeński i jak niedoskonały jeszcze jestem.
Uczyń mnie wielkodusznym, bym umiał przebaczać. Daj mi cierpliwość podobną do tej, którą Ty mi okazujesz. Spraw, by w codziennych trudnościach i doświadczeniach moja miłość się wzmacniała i dojrzewała, aż minie zły czas. Panie, chcę zostać wiernym do końca. Amen.

Komunia święta duchowa
Wiele osób jest pozbawionych komunii świętej eucharystycznej: w krajach pozbawionych kościołów i kapłanów, w trakcie pracy lub urlopu
za granicą, w czasie pobytu w szpitalu, wojsku lub w więzieniu, z powodu pożycia małżeńskiego bez sakramentu małżeństwa, w stanie grzechu ciężkiego. W takich sytuacjach wierzący pragnący zjednoczenia z Chrystusem mogą odpowiedzieć na Jego miłość przez przyjmowanie komunii świętej duchowej. Komunia duchowa polega na gorącym pragnieniu przyjęcia Pana Jezusa z pobudki miłości napełniającej serce. Komunia pragnienia, zwana komunią duchową, jest pokarmem zbawienia dla duszy, gdyż wzbudza w niej miłość do Pana Boga i pragnienie życia doskonałego, daje moc do ćwiczenia wiary i przynosi korzyść - w przeciwieństwie do komunii sakramentalnej przyjętej niegodnie. Komunię duchową można przyjmować także wtedy gdyby komunia święta eucharystyczna miałaby być przyjęta niegodnie. Komunię świętą duchową można przyjmować codziennie, w każdej chwili dnia i nocy, w każdym miejscu, a szczególnie w czasie adoracji Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie.

Sposób przyjęcia duchowej Komunii jest następujący: w danej chwili skupiamy się i przenosimy się myślą przed tabernakulum z Najświętszym Sakramentem. Wzbudzamy akt wiary, nadziei, miłości i żalu, uwielbienia i pragnienia. Wyobrażamy sobie, że kapłan podaje nam Przenajświętszy Sakrament. Przyjmujemy go w duchu z uszanowaniem, wielką pokorą i ufną miłością, a następnie odprawiamy dziękczynienie jak po komunii eucharystycznej. W czasie choroby s. Faustyny anioł Pański posilał ją trzynaście razy właśnie komunią duchową , zaznaczając przez to jak miła jest Bogu ta praktyka, którą służebniczki Miłosierdzia Bożego będą stosować i zachęcać inne dusze dobrej woli ku temu
(ks. M. Sopoćko, http://www.faustyna.com.pl/eucharystia_pl.htm).

Modlitwa. O mój Jezu, wierzę, że jesteś obecny w Przenajświętszym Sakramencie. Kocham Cię nade wszystko i dusza moja tęskni do Ciebie. Ponieważ jednak nie mogę Cię teraz przyjąć w Przenajświętszym Sakramencie, przyjdź więc przynajmniej w duchowy sposób do mojego serca. Obejmuję Cię całego, jak gdybyś już był we mnie i łączę się całkowicie z Tobą. Nie dozwól, bym kiedykolwiek rozłączył się z Tobą.
O Jezu, moje największe dobro, moja najsłodsza Miłości, zrań i rozpal moje serce, by odtąd zawsze całe pałało miłością ku Tobie.

Geestelijke communie, http://www.godisliefde.net/NL/static/archief/documenten/geestelijkecommunie/00_index.asp
Gebed: "Onze Lieve Heer. Ik geloof dat U tegenwoordig bent in het Allerheigste Sacrament. Ik bemin U boven alles en mijn ziel verlangt naar U. Ik zou U willen ontvangen in het Allerheiligste Sacrament met de zuiverheid, nederigheid en toewijding, waarmee Uw allerheiligste Moeder U ontving en met de geest en de vurigheid van de heiligen. Nu ik Uw lichaam en Uw bloed niet kan ontvangen, kom tenminste op de geestelijke wijze in mij hart. Ik omarm U geheel alsof U reeds nu in mij bent en ik verbind mij volledig met U. Laat mij niet toe zich van U te scheiden. O Jezus, mijn grootste goed, mijn allerzoetste Liefde, verwond en ontbrand mijn hart, opdat het voortaan altijd met liefde naar U zal verlangen".

Interkomunia niemożliwa
Oprócz katolików we mszach św. naszej parafii uczestniczą śpiewem, modlitwą i obecnością również niekatoliccy małżonkowie, należący
do różnych kościołów protestanckich. Niektórzy z nich pragną przystępować do komunii św. zgodnie z liberalną praktyką protestancką.
Protestanci uczestniczący we mszy św. w kościele katolickim muszą stosować się jednak nie do protestanckiej lecz do katolickiej dyscypliny liturgicznej. Wiara, teologia i tradycja Kościoła katolickiego, starożytnych kościołów wschodnich oraz kościoła prawosławnego nie przewiduje możliwości interkomunii, czyli komunikowania w innym kościele. Wynika to troski o wierność całej dotychczasowej tradycji Kościoła.
Wszystkie kościoły prowadzą dialog ekumeniczny, który ma wyjaśnić różnice w rozumieniu sakramentów świętych w poszczególnych kościołach, przede wszystkim sakramentu eucharystii i kapłaństwa. Do czasu uzgodnienia z kościołami chrześcijańskimi nauki o kapłaństwie sakramentalnym i rzeczywistej obecności Chrystusa w eucharystii interkomunia pozostaje niemożliwa. Niekatolicy mogą w kościele katolickim przyjąć komunię św. tylko w sytuacji poważnej konieczności, na przykład w niebezpieczeństwie śmierci, za uprzednią zgodą ordynariusza, po wcześniejszym przygotowaniu i wyznaniu wiary katolickiej.
Katechizm Kościoła Katolickiego nr. 1399-1401:
1399 Kościoły wschodnie, które nie są w pełnej komunii z Kościołem katolickim, celebrują Eucharystię z wielką miłością. "Kościoły te mimo odłączenia posiadają prawdziwe sakramenty, szczególnie zaś, na mocy sukcesji apostolskiej, kapłaństwo i Eucharystię, dzięki którym są dotąd z nami zjednoczone" (Sobór Watykański II, dekret Unitatis redintegratio, 15). Pewna jedność in sacris, a więc w Eucharystii, jest "w odpowiednich okolicznościach i za zgodą kościelnej władzy... nie tylko możliwa, ale i wskazana" (Sobór Watykański II, dekret Unitatis redintegratio, 15; por. KPK, kan. 844, § 3).
1400 Wspólnoty eklezjalne powstałe w wyniku Reformacji, odłączone od Kościoła katolickiego, "nie przechowały... właściwej i całkowitej rzeczywistości eucharystycznego Misterium, głównie przez brak sakramentu kapłaństwa" (Sobór Watykański II, dekret Unitatis redintegratio, 22). Z tego powodu dla Kościoła katolickiego interkomunia eucharystyczna z tymi wspólnotami nie jest możliwa. Jednak te wspólnoty eklezjalne, "sprawując w świętej Uczcie pamiątkę śmierci i zmartwychwstania Pańskiego, wyznają, że oznacza ona życie w łączności z Chrystusem i oczekują Jego chwalebnego przyjścia" (Sobór Watykański II, dekret Unitatis redintegratio, 22).
1401 Jeśli według oceny ordynariusza zachodzi jakaś poważna konieczność, szafarze katoliccy mogą udzielić sakramentów (Eucharystii, pokuty i namaszczenia chorych) innym chrześcijanom, nie będącym w pełnej jedności z Kościołem katolickim, gdy dobrowolnie sami o nie proszą. Trzeba jednak wówczas, by wyznali oni wiarę katolicką w stosunku do tych sakramentów i byli odpowiednio przygotowani do ich przyjęcia (Por. KPK, kan. 844, § 4).
Oświadczenie Konferencji Episkopatu Holandii na temat niedopuszczalności interkomunii, Verklaring over intercommunie,
http://www.katholieknederland.nl/archief/rkkerk/media/kerkelijke-documentatie/index_archief_1993-2002_3733.html

Reinkarnacja - brak wiary w śmierć, zmartwychwstanie i odkupienie Jezusa Chrystusa
Niektórzy parafianie zadają pytanie czy dyskutowanej niekiedy w mediach wiary w reinkarnację nie da się pogodzić z chrześcijaństwem.
Biskupi zebrani na Soborze w Konstantynopolu już w roku 553 sformułowali wiarę Kościoła w odkupienie i zbawienie człowieka przez śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, i w konsekwencji tego wiarę w śmierć i zmartwychwstanie człowieka oraz pochodzenie duszy od Boga. Kościół wykluczał od początku możliwość wiary w reinkarnację, czyli przechodzenie duszy zmarłego do ciał innych ludzi i zwierząt. Odkupienie człowieka jest centralną prawdą wiary chrześcijańskiej, nie dającą się pogodzić z wiarą w reinkarnację. Przypomniał to papież Jan Paweł II w Katechizmie Kościoła Katolickiego oraz w swym Liście apostolskim "Tertio millenio adveniente", które poniżej zamieszczamy.

Katechizm Kościoła Katolickiego, http://www.katechizm.opoka.org.pl/rkkkI-2-3.htm
1013. Śmierć jest końcem ziemskiej pielgrzymki człowieka, czasu łaski i miłosierdzia, jaki Bóg ofiaruje człowiekowi, by realizował swoje ziemskie życie według zamysłu Bożego i by decydował o swoim ostatecznym przeznaczeniu. Gdy zakończy się "jeden jedyny bieg naszego ziemskiego żywota", nie wrócimy już do kolejnego życia ziemskiego. "Postanowione ludziom raz umrzeć" (Hbr 9, 27). Po śmierci nie ma "reinkarnacji".

Jan Paweł II, List apostolski "Tertio millennio adveniente" z 10-11-1994, www.opoka.org.pl/biblioteka/W/WP/jan_pawel_ii/listy/tertio.html
9. Św. Paweł mówiąc o narodzeniu Syna Bożego umieszcza je w „pełni czasu” (por. Ga 4,4). Czas istotnie wypełnił się przez to, że sam Bóg przez Wcielenie wszedł w dzieje człowieka. Wieczność wkroczyła w czas: jakież „wypełnienie” może być większe niż to? Jakież inne „wypełnienie” byłoby możliwe? Myślano na przykład o jakichś tajemniczych cyklach, w których wciąż się powtarza na nowo historia wszechświata, a zwłaszcza dzieje człowieka. Człowiek powstaje z ziemi i do ziemi powraca (por. Rdz 3,19): to jest fakt najbardziej oczywisty. Posiada on jednak nieprzeparte pragnienie nieustannego życia. Jak można sobie wyobrazić jego dalsze życie poza granicą śmierci? Niektórzy myśleli o różnych formach reinkarnacji. W zależności od tego, jak człowiek żył w pierwszym wcieleniu, doświadczyłby nowego istnienia o charakterze bardziej szlachetnym albo też zaniżającym aż do osiągnięcia pełnego oczyszczenia. To wierzenie, bardzo zakorzenione w niektórych religiach Wschodu, oznacza między innymi, że człowiek nie chce pogodzić się z nieodwołalnym charakterem śmierci. Jest przekonany, że jego własna natura jest z istoty swej duchowa i nieśmiertelna.
Objawienie chrześcijańskie wyklucza reinkarnację i mówi o spełnieniu, do którego człowiek jest powołany w czasie jedynego życia ziemskiego. Takie spełnienie własnego losu człowiek osiąga poprzez bezinteresowny dar z siebie samego. Taki bowiem dar jest możliwy dla człowieka tylko poprzez spotkanie z Bogiem. To doskonałe spełnienie człowiek znajduje w Bogu i tę prawdę objawia Chrystus. Człowiek się spełnia w Bogu dlatego, że Bóg sam do niego przyszedł w swoim Przedwiecznym Synu. Przez przyjście Boga na ziemię czas ludzki, mający początek w stworzeniu, znalazł swoją pełnię. „Pełnią czasu” jest bowiem tylko wieczność, więcej — Ten, który jest wieczny, czyli Bóg. Wejście w „pełnię czasu” oznacza równocześnie zakończenie czasu i wyjście z jego granic, aby odnaleźć spełnienie w wieczności Boga.