Centrum zdrowia psychicznego Amsterdam, http://www.ggzkeizersgracht.nl/index_pl.php
GGZ Keizersgracht 174-II, 1016 DW Amsterdam, tel. 020-6273557, info@ggzkeizersgracht.nl

Polonia świata:
Ruch rodaków, http://www.rodaknet.com/
Wirtualna Polonia, http://wirtualnapolonia.com/
Baza Rodak, http://www.2p.pl/nn/samorzad/raporty/repat.html
Powroty, http://powroty.gov.pl/powrotnik; http://powroty.gov.pl/
Powrót do Polski, http://www.ide.info.pl/images/stories/dokumenty/powrotydopolski.pdf
Repatriacja rodaków, http://www.mswia.gov.pl/portal.php?serwis=pl&dzial=89&id=169&search=241773
Katecheza polonijna, http://www.ide.info.pl/index.php/konspekty-lekcji-religii
Pytania na Forum polonijnym, http://www.tvp.pl/forumpolonijne/content01_11_28.html
Bezcenne dobro języka polskiego, http://www.episkopat.pl/?a=dokumentyKEP&doc=2010112_1
Prawo dzieci do nauczania języka polskiego, http://www.wspolnota-polska.org.pl/index.php?id=kr51101
Prawo do polskiej renty i emerytury, http://www.wspolnota-polska.org.pl/index.php?id=rentyem
Wspólnota Polska, Polonijny bank danych, http://www.wspolnota-polska.org.pl/index.php?id=w_pbd
Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Raport o sytuacji Polonii i Polaków za granicą 2009,
http://ide.info.pl/images/stories/dokumenty/sytuacja_polakow_za_granica_raport_msz.pdf
Ośrodek Dokumentacji Wychodźstwa Polskiego w Pułtusku, http://www.odwp.pl/odwp/
Dom Polonii w Pułtusku, http://www.dompolonii.pultusk.pl/main.php?id=glow
Karta Polaka, http://www.senat.gov.pl/k4/Dok/Uch/34/147uch.htm
Biuletyn Migracyjny, http://www.biuletynmigracyjny.uw.edu.pl/
Prawica Rzeczypospolitej, http://www.prawicarzeczypospolitej.org/index.php
Solidarność Walcząca, http://swkatowice.mojeforum.net/dyskusje-ogolne-vf1.html
Tygodnik Solidarność, http://www.tygodniksolidarnosc.com/
Prawo i Sprawiedliwość, http://www.pis.org.pl/main.php
Ruch Przełomu Narodowego, http://www.rpn.com.pl/
Niezależna Gazeta Polska, http://www.niezalezna.pl/
Instytut Edukacji Narodowej, http://ien.pl/index.php
Bibuła, Pismo niezależne, http://www.bibula.com/
Polonia dla Polonii, http://polonia.pap.net.pl/
Polonia świata, http://www.polonia.org/
Kresy, http://www.kresy.pl/
Goniec, http://www.goniec.net/
Polskie Radio, http://www.polskieradio.pl/
Kultura polska, http://www.culture.pl/pl/culture
Poolse taal en cultuur, http://poolsetaal.startpagina.nl/
Poland, http://www.poland.gov.pl/

Kultura i sztuka humanistyczna
Scena Polska w Holandii, http://www.scenapolska.nl/
Supierz Music Management, http://www.supierzmusicmanagement.nl/
Amsterdam Card, http://www.amsterdam.info/museums/museumkaart/; http://www.iamsterdam.com/en/visiting/iamsterdamcard/iamsterdamcard, http://www.naaramsterdam.nl/live/main.asp

Antykultura: literatura pseudonaukowa i brukowa, sztuka wynaturzona, zabobon, sekty
New Age, http://www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TD/nadzieja/apostazja.html
Zagrożenia wiary, sekty, http://www.effatha.org.pl/index0000000002326932.htm
Przemoc w TV, www.pismo.niebieskalinia.pl/index.php?dz=lektury&id=98#Scene_1

Zapomniani polscy zesłańcy i wygnańcy:
Karta Polaka, http://archiwum2000.tripod.com/501/karta.html
Problemy repatriacji, http://naszawitryna.pl/jedwabne_821.html
Polacy w Kazachstanie, http://www.iap.pl/?id=wiadomosci&nrwiad=1669
Repatrianci z Kazachstanu, http://www.naszdziennik.pl/index.php?typ=po&dat=20070602&id=po01.txt

Związek Polaków w Niemczech Rodło, Przykazania narodowe:
1. Ojczyznę kochaj gorąco, szanuj jej przeszłość i wierz w jej przyszłość.
2. Czcij naszych wieszczów, bohaterów i męczenników narodowych, ich pamiątkę obchodź jako święta narodowe.
3. Znaj historię narodu swojego, abyś mógł skutecznie go bronić przed potwarzą obcych.
4. Przestrzegaj moralności i religijnego wychowania, ucz dzieci pacierza i religii w języku ojczystym.
5. Mów poprawnie po polsku i przestrzegaj czystości języka polskiego, czytaj dobre książki polskie, pielęgnuj pieśń polską,
    obyczaj polski i staraj się dla dzieci o gry i zabawy polskie.
6. Wychowanie dzieci oprzej na wyrabianiu w nich siły woli, hartu ducha i ciała.
7. Popieraj wszystko co swojskie, rodzime, choćby przyszło ponieść trud lub ofiarę materialną.
8. Bierz czynny udział w pracach społecznych i wypełniaj sumiennie obowiązki na siebie przyjęte.
9. Majątek swój i oszczędności umieszczaj tylko w przedsiębiorstwach polskich, bądź oszczędnym dla siebie i dawaj chętnie i stale na cele narodowe.
10. Pamiętaj, że kobieta jest wychowawczynią narodu, twórczynią myśli polskiej i ducha polskiego.

Zofia Kossak-Szczucka, Dekalog Polaka:
"...Jam jest Polska, Ojczyzna twoja, ziemia Ojców, z której wzrosłeś. Wszystko, czymś jest, po Bogu mnie zawdzięczasz.
Będziesz miłował Polskę pierwszą po Bogu miłością. Będziesz Ją miłował więcej niż siebie samego".
1. Nie będziesz miał ukochania ziemskiego nade mnie.
2. Nie będziesz wzywał imienia Polski dla własnej chwały, kariery albo nagrody.
3. Pamiętaj, abyś Polsce oddał bez wahania majątek, szczęście osobiste i życie.
4. Czcij Polskę, Ojczyznę twoją, jak matkę rodzoną.
5. Z wrogami Polski walcz wytrwale do ostatniego tchu, do ostatniej kropli krwi w żyłach twoich.
6. Walcz z własnym wygodnictwem i tchórzostwem. Pamiętaj, że tchórz nie może być Polakiem.
7. Bądź bez litości dla zdrajców imienia polskiego.
8. Zawsze i wszędzie śmiało stwierdzaj, że jesteś Polakiem.
9. Nie dopuść, by wątpiono w Polskę.
10. Nie pozwól, by ubliżano Polsce, poniżając Jej wielkość i Jej zasługi, Jej dorobek i Majestat.

Dekalog emigracji: wskazania Ojca Świętego Jan Pawła II dla rodaków poza Polską
1. Nie zapominaj, że najwyższym dobrem jest Bóg i bez Niego nie zrozumiesz samego siebie i nie odnajdziesz sensu życia.
2. Nie zapieraj się imienia swojego narodu, ani jego historycznych doświadczeń, bo są to jego własne korzenie, jego mądrość, choćby i
    gorzka, jego powód do dumy.
3. Pamiętaj o tym, że gdziekolwiek rzucą cię losy, zawsze masz prawo, aż po kres dni twoich, pozostać członkiem swej narodowej rodziny.
4. W najgorszych nawet okolicznościach, zmieniając środowisko, obywatelstwo, nie wypieraj się nigdy wiary i tradycji twych przodków,
    jeśli chcesz, by twoi nowi bracia i twoje dzieci nie wyparty się ciebie. Rodzino, stań się tak, jak wielki Kościół, nauczycielem i matką.
5. Szanuj swój naród, pomnażaj jego dobre imię i nie dozwól, aby było nadużywane dla politycznych, nacjonalistycznych, czy jakichkolwiek
    innych celów.
6. Nie dozwól, aby twoja rodzina, naród, był przez kogokolwiek okradany, lżony, niesłusznie oczerniany.
7. Nie wywyższaj siebie i swojego narodu ponad jego rzeczywiste zasługi i ponad narody inne; raczej pokaż innym to, co w twoim
    narodzie jest najlepsze.
8. Ucz się od innych narodów dobrego, ale nie powtarzaj ich błędów.
9. Pamiętaj, że mieć rodzinę - naród, jest to wielki przywilej wynikający z przyrodzonego prawa człowieka, ale i nie zapominaj o tym, że
    "Ojczyzna to wielki zbiorowy obowiązek".
10. Pamiętaj, że jesteś dzieckiem narodu, którego Matka i Królową jest Bogurodzica Maryja "dana jako pomoc ku obronie". Powtarzaj
     często modlitwę serc polskich "Jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam".

30 maja 1982 roku w Londynie Ojciec Święty Jan Paweł II powiedział do Polonii: "Jesteście żywą częścią Polski".
Czego Polonia oczekuje od naszej umiłowanej Ojczyzny?
1. Aby była wiarygodna.
2. Aby była Matką, a nie macochą dla swoich własnych dzieci.
3. Aby mężnie broniła imienia polskiego i polskich spraw.
4. Żeby była świadoma, że 1/3 rodaków mieszka, żyje i świadczy swym życiem, że są polskiego pochodzenia.
5. Że ten trzeci Polak poza Polską wsłuchuje się, wypatruje i chciałby dumny być ze swojej Ojczyzny.
6. Żeby wiedziała, że wśród nich są tacy, którzy tylko dlatego są poza Polską, że byli prześladowani, skrzywdzeni,
    wyrwani ze swoich domów i skazani na zagładę, że mają prawo wrócić i być godnie przyjęci.
7. Żeby Polska przestała się bać swoich wrogów, prześladowców.
8. Żeby umiała upomnieć się i rozliczyć z tymi, którzy naszą Ojczyznę i jej obywateli skazali na unicestwienie.
9. Żeby dzieje Polski, a zwłaszcza minionego stulecia były przekazane młodemu pokoleniu w prawdzie i z czcią.
Ks. prałat Zdzisław J. Peszkowski, kapelan Rodzin Katyńskich.

Adam Mickiewicz, Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego, http://monika.univ.gda.pl/~literat/ksiegi/index.htm

Ignacy Krasicki "Hymn do miłości Ojczyzny"
Święta miłości kochanej ojczyzny,
Czują cię tylko umysły poczciwe!
Dla ciebie zjadłe smakują trucizny
Dla ciebie więzy, pęta niezelżywe.
Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny
Gnieździsz w umyśle rozkosze prawdziwe,
Byle cię można wspomóc, byle wspierać,
Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać.

Kazimierz Józef Węgrzyn, http://www.parafialisowice.pl.tl/Czytelnia.htm?PHPSESSID=162b4a618299899f6172b52338ea865d

Płomień wstydu, w: "Larum polskie"
Chcę w was zapalić płomień wstydu
bo sam od niego dzisiaj płonę
gdy z naszych sumień czas odziera
kryjącą dotąd nas zasłonę
    Poprzebierani w cudze szmaty
    w obcych kostiumach bez nauki
    słuchamy słów z suflerskiej budy
    i gramy rolę z głupiej sztuki
Chcę w was zapalić płomień wstydu
w Teatrze Pospolitej Rzeczy
w nim niech goreje kłamstwo nasze
póki o litość nie zaskrzeczy...

Kazimierz J. Węgrzyn, Obudź się Polsko!
Bóg jest z nami!
Więc nie jesteśmy przecież sami,
byś zatrwożona wilczym tropem
skamlała prosząc Europę
o ochłap, co nas wstydem pali,
że już jesteśmy tacy mali,
że nie umiemy bez pomocy
stanąć na swoich
własnych nogach,
by bronić progu swego domu,
że już nas Rota nie ostrzega
i nie podniesie w nas odwagi,
bośmy skarleli od niewoli.
Obudź się Polsko!
Gdzie twa duma?
Obudź się Polsko w imię Boga,
On będzie królem
na twych drogach.
On powiedzie cię poprzez dzieje
i poprzez wrogów mur skruszony,
co będzie znakiem Twej obrony,
gdy trudnych czasów
przyjdzie pora.
Obudź się Polsko mocą wiary,
która podnosi swe sztandary
ponad redutę Dekalogu
ponad niewierny tłum jarmarczny.
Stojąc pod murem Częstochowy,
z modlitwy dźwiga dom odnowy,
składając Matce troski swoje,
a Ona darząc nas pokojem
podnosi z kolan sens cierpienia
i pochylając swą koronę
bierze nas czule pod obronę
w najświętszym miejscu
naszej wiary,
gdzie Bóg otacza nas cudami,
by nam pokazać, że jest z nami.

Bo ona w nas (suplement)
a kiedy dom okradną swoi
i wyprzedają to co drogie
zawsze zostanie przecież wiara
że honor jest podparty Bogiem

i że ojczyzna rośnie z wiary
naszej nadziei i miłości
że można kupić materialne
ale nie kupi się godności

że nam zostanie sens cierpienia
ta drzazga z krzyża w serce wbita
z której wyrośnie w gnoju dziejów
ta nasza Rzecz Niepospolita!

że póki jeszcze my żyjemy
Bogiem - Honorem - i Ojczyzną
nie będą ci co podle żyją
handlować naszą ojcowizną

i włóczyć Ją po targach świata
ubraną w darowane stroje
bo ona w nas zostanie tutaj
lepiona żmudnie serca znojem

i choć nie będzie pozłacana
od świecidełek taka jasna
to przecież za to Ją kochamy
że nie jest cudna - ale własna

Jan Kaczmarek, Litania „Ile jeszcze?”
Ile jeszcze będzie nowych Rzeczypospolitych
wyniesionych z pęt niewoli na wolności szczyty ?
Ile razy zmowa zmiecie nas rusko-teutońska
wymazując z mapy świata dumne słowo Polska ?
    Ile jeszcze będzie krwawych powstań narodowych
    i tych z głową ale również tych całkiem bez głowy ?
    Ile groźnych fal represji i pacyfikacji
    i samobójstw rozpaczliwych hen na emigracji ?
Ile razy na obczyźnie będą armie polskie
czekające, żeby z ziemi obcej iść do polskiej ?
Ilu wodzów fantastycznych i wielkich herosów ?
Ile jeszcze zarzynanych bezkarnie etosów ?
    Ile jeszcze zmarnowanych bez sensu okazji ?
    Ile chamstwa i prostactwa rodem z dzikiej Azji ?
    Ile wściekłej nienawiści, pychy i głupoty ?
    Ile przez wyborczą urnę przepchanej miernoty ?
Ile nowych gabinetów jeszcze się przekręci
z racji nieprawdopodobnej ich niekompetencji?
Ilu głupców się wywyższy nad autorytety ?
Ilu się złodziei schowa za immunitety ?
    Tę litanię wciąż będziemy śpiewać gromkim głosem,
    a w niedoli cicho mruczeć sobie ją pod nosem,
    bo to polska jest litania i to jedno wiemy,
    że niestety nie ma końca, póki my żyjemy !

Duszpasterstwo emigracji:

Modlitewnik migranta i emigranta, http://ide.info.pl/index.php/modlitwy-za-poloni-i-duszpasterzy

List Episkopatu Polski o duszpasterstwie emigracji, http://www.episkopat.pl:80/?a=dokumentyKEP&doc=20061229_2
Ewangelia z drugiej niedzieli w ciągu roku, tak dobrze nam znana, przenosi nas ku Jasnej Górze, duchowej Stolicy naszego Narodu.
Treść tej Ewangelii jest nam szczególnie bliska i w dniu dzisiejszym bardzo pomocna w przeżyciu wspólnoty ze wszystkimi Rodakami
na całym świecie. Słowa Matki Jezusa: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie mój Syn", stanowią jakże aktualne Jej przesłanie
do nas. Maryja w Kanie Galilejskiej uczy nas patrzeć oczyma wiary na potrzeby ludzi współczesnych - także na współczesne zjawisko
emigracji tak wielkiej liczby synów i córek naszego Narodu. Wczytując się w historię tego zjawiska, możemy lepiej zrozumieć
teraźniejszą sytuację i odczytać wynikające z niej wezwania.
Rys historyczny polskiej emigracji
Początki coraz większej liczebnie emigracji polskiej, sięgają końca XVIII w. Była ona wynikiem utraty przez Polskę niepodległości i walki
o jej odzyskanie w kolejnych powstaniach narodowych. W drugiej połowie XIX w. rozpoczęła się fala emigracji zarobkowej, skierowana
za ocean, do Stanów Zjednoczonych, Kanady i Ameryki Południowej, a także do Westfalii w Niemczech. W okresie międzywojennym ok.
pół miliona Polaków udało się do Francji, do pracy w kopalniach i na roli. Wszędzie, dzięki swej rzetelnej pracy wnieśli oni wielki wkład
w rozwój krajów, w których się osiedlili i zdobyli uznanie i szacunek.
Największa liczba Polaków przymusowo opuściła Ojczyznę w czasie II wojny światowej i po jej zakończeniu. Nazistowskie władze
niemieckie spowodowały wywiezienie ok. 2 mln. naszych Rodaków. Duża ich część przeszła gehennę obozów koncentracyjnych,
inni skazani byli na roboty przymusowe w Rzeszy. Po 1945 r. wielu z nich powróciło do Ojczyzny, duża część jednak, z racji zaistniałej
sytuacji politycznej w kraju, zdecydowała się pozostać w krajach Europy Zachodniej, bądź emigrować do Australii, Kanady, Stanów
Zjednoczonych i Ameryki Południowej. Tragiczne były również losy tych, którzy przez władze sowieckie zostali wywiezieni do
„nieludzkiej ziemi” w latach II wojny światowej i po jej zakończeniu.
Nowa fala emigracji miała miejsce w okresie „Solidarności” i po stanie wojennym. Polskę opuściło wówczas, bardzo często pod presją
polityczną władz PRL, kilkaset tysięcy ludzi, często z wyższym i specjalistycznym wykształceniem.
Zmiana systemu politycznego po 1989 r. obudziła wiele nadziei, które, niestety, nie zostały zrealizowane. Także po włączeniu Polski w
struktury Unii Europejskiej w 2004 r., bezrobocie i niewystarczające zarobki, wywołały nową falę emigracji, zwłaszcza ludzi młodych,
w poszukiwaniu pracy i lepszych zarobków na Zachodzie. Trwa ona nadal i stała się dla kraju bardzo poważnym i niepokojącym
problemem społecznym i ekonomicznym, choć Polacy, mający dobre wykształcenie zawodowe, są często na Zachodzie poszukiwani i
cenieni. W rezultacie wspomnianych wyżej fal emigracji ok. 15 milionów osób na świecie przyznaje się obecnie do polskiego pochodzenia.
Jest to część narodu polskiego poza granicami Polski. Zjawisko masowej emigracji lub nawet jedynie czasowej migracji pociąga za sobą
bardzo poważne konsekwencje rodzinne, społeczne i ekonomiczne dla całego kraju. Dlatego wymaga przemyślanych działań władz
państwowych, organizacji społecznych i Kościoła.
Praca duszpasterska polskich kapłanów na emigracji
Opuszczenie ojczystego kraju, niezależnie od jego przyczyn, jest zawsze swego rodzaju dramatem, który emigrant uświadamia sobie
dopiero wówczas, gdy staje wobec trudnego problemu dostosowania się do życia w nowych, bardzo często niełatwych warunkach.
W tej sytuacji szczególnego znaczenia nabiera korzystanie z opieki religijnej w ojczystym języku. Dlatego emigrantom z Polski w każdym
okresie towarzyszyli kapłani diecezjalni i zakonni oraz siostry zakonne. Parafie i inne placówki duszpasterskie stawały się dla wychodźców
bezcennym, moralnym oparciem. Powstawały przy nich różnego rodzaju stowarzyszenia i organizacje oraz szkoły polskie. W wielu krajach
polskie parafie i misje duszpasterskie są wciąż jedynymi ośrodkami polskiej tożsamości i kultury. Ich zasługi na tym polu są ogromne.
Po II wojnie światowej przez ponad 50 lat działał w Rzymie Centralny Ośrodek Duszpasterstwa Emigracji, założony przez
abpa Józefa Gawlinę, prowadzony następnie przez ks. biskupa Władysława Rubina, późniejszego kardynała i ks. abpa Szczepana Wesołego.
Jego celem było zapewnienie opieki duszpasterskiej rozsianym po całym świecie Polakom i Polonii. Biskupi polscy starali się o obecność
kapłanów wśród Rodaków pracujących na terenie NRD, Związku Sowieckiego, Iraku, Libii, czy w Egipcie.
Na emigracji Polacy budowali kościoły i kaplice, troszczyli się o sprowadzenie i utrzymanie kapłanów, wspierali czynnie dążenia Rodaków
w Ojczyźnie do wolności. Byli też pośrednikami w dialogu między kulturą polską i innych narodów. Ośrodki duszpasterskie spełniały rolę
zwornika jednoczącego w wierze katolickiej, kulturze i obyczajowości polskiej. Ponad tysiąc parafii i świątyń, zbudowanych w różnych
krajach przez naszych Rodaków, świadczy o tym, że na emigracji odznaczali się oni przywiązaniem do Kościoła, widocznym w
uczestniczeniu we Mszy św. i przyjmowaniu Sakramentów św. Kolejne pokolenia, nie znając już często języka polskiego, pozostają
wierne pięknym, polskim tradycjom religijnym, pieśniom i modlitwom w języku ojców. Polska parafia, czy misja jest nadal czynnikiem
i miejscem jednoczącym oraz centrum troski o polską szkołę i edukację młodego pokolenia.
Wiara i polskie tradycje chrześcijańskie wynoszone z Ojczyzny oraz wspólnota Rodaków na emigracji, były zawsze niezawodnym
wsparciem i pomocą w zachowaniu godnej postawy w nowym kraju i środowisku. Zwracał na to uwagę papież Jan Paweł II w swoich
przemówieniach podczas spotkań z Polakami na emigracji mówiąc, że człowiek świadomy swej tożsamości płynącej z wiary,
z chrześcijańskiej kultury, ojców i dziadów, zachowa swą godność, znajdzie poszanowanie w innych i będzie pełnowartościowym
członkiem społeczeństwa, w którym wypadło mu żyć (Przemówienie w Niemczech 16 XI 1980). Ponieważ Prawda Objawienia dociera
do człowieka w oprawie pewnej kultury, istnieje wielkie niebezpieczeństwo, iż zatracenie odziedziczonych wartości kulturowych może
w konsekwencji doprowadzić do utraty wiary, zwłaszcza, jeżeli nowe wartości kulturowe, które się w nowym otoczeniu przyjmuje,
pozbawione są tego chrześcijańskiego charakteru, którym cechowała się kultura rodzima (papież Jan Paweł II, tamże). Ojciec Święty
do Polaków w krajach Beneluksu mówił: Im bardziej będziecie wierni Bogu, waszej tożsamości i kulturze, tym owocniejszy będzie wasz
wkład nie tylko w dobro kraju i narodu, w którym tkwią wasze korzenie, ale także owocniej i skuteczniej będziecie mogli służyć dobru
waszych nowych ojczyzn i społeczeństw, które współtworzycie (Bruksela, 19 V 1985). Sam dawał przykład dumy z kultury ojczystej,
gdy mówił nieraz Rodakom na emigracji, że czuje się synem i dziedzicem kultury polskiej, że wiele jej zawdzięcza, gdyż to ona go uformowała.
Z uznaniem i troską myślimy o milionach naszych Rodaków na emigracji i o ich duszpasterzach, którzy przez ponad półtora wieku
ubogacali Kościół Katolicki na różnych kontynentach, wznosząc wspaniałe świątynie i sanktuaria, zakładając w ramach duszpasterstwa
polonijnego rozmaite organizacje i stowarzyszenia, religijne i patriotyczne. Chylimy też czoła przed tymi, którzy wiele wycierpieli
dla zachowania wierności Chrystusowi, zwłaszcza w krajach Europy środkowo-wschodniej i na Wschodzie. Nie wolno nam zaprzepaścić
tego bogatego dziedzictwa kultury i wiary, użyźnionej ofiarną pracą i zaangażowaniem przodków, a niekiedy nawet męczeńską krwią.
Apel do Rodaków poza Ojczyzną
Kochani Bracia i Siostry! Pragniemy zachęcić wszystkich do zachowania wszędzie, także na emigracji, postawy chrześcijanina, katolika
i Polaka, świadomego swojej godności i obowiązków w środowiskach także obojętnych religijnie, a nawet przeciwnych chrześcijaństwu.
Przebywając poza granicami, szukajcie i pytajcie o polskie kościoły, których dzięki zrządzeniu Bożej Opatrzności nie brakuje w świecie.
Nie brakuje też i księży pracujących w duszpasterstwie polonijnym. Aktywnym uczestnictwem w niedzielnej Mszy św. dajmy świadectwo
szacunku dla spraw Bożych. Dzisiaj także internet oraz inne środki medialne, pozwalają na łatwiejsze odnalezienie polskich parafii czy
misji duszpasterskich. Podtrzymujmy więzi z polską kulturą i tradycją oraz poczucie słusznej dumy z faktu przynależenia do rodziny
wielkich Polek i Polaków, wśród których mamy tak wielu świętych. Tak się będzie o Polsce mówić i ją oceniać, jakie świadectwo polskości
i Polsce oraz polskiej religijności będziemy dawali, zwłaszcza poza jej granicami. Niezapomniany Ojciec św. Jan Paweł II przypominał
Rodakom na emigracji, że życie godne człowieka buduje się z wiary, nadziei i miłości.
Niech nie będzie wśród Was takich zjawisk, jak zazdrość, szkodzenie sobie zamiast wzajemnej pomocy, brak solidarności, wchodzenie
do nieuczciwych związków mających na celu wyzysk innych, obojętność na ciężki los innych, laicyzacja wyrażająca się w braku
poszanowania dnia świętego i inne negatywne zjawiska. Otwierajmy się wzajemnie na siebie i budujmy dobre relacje koleżeńskie
i wspólnotowe. Przede wszystkim jednak podtrzymujmy więzy rodzinne, pamiętając w modlitwie oraz w konkretnych relacjach i kontaktach
o pozostawionej w kraju rodzinie, rodzicach, współmałżonku i dzieciach oraz przyjaciołach i znajomych. Bo tylko w ten sposób potrafimy
przezwyciężać osamotnienie i uniknąć zagubienia się w zróżnicowanym, wielokulturowym, lecz szukającym Boga współczesnym świecie,
stając się jednocześnie świadkami Chrystusowego orędzia zbawienia tam, gdzie przebywamy.
Tak postępując unikniemy bardzo groźnego zjawiska jakim jest wykorzenienie. Dotyka ono ludzi, którzy nie czują więzi ze swoim
narodem, czy krajem, którzy z głębokim żalem i duchowym bólem patrzą na drzwi każdego domu, podczas gdy sami nie znają uczucia,
co znaczy być i czuć się u siebie. Dlatego tak ważne jest, by nie utracić, także na emigracji, ducha zdrowego patriotyzmu.
Pragniemy Was zachęcić, abyście dawali świadectwo wiary i realizowali przesłanie Ojca Świętego Benedykta XVI - "trwajcie mocni w
wierze". Pozostańcie w jedności duchowej z Ojczyzną, z braćmi i siostrami w Polsce. Świat i nasz kraj potrzebuje takiego świadectwa.
I na taką postawę w okresie, gdy duszpasterze odwiedzają polskie rodziny i domy, udzielamy wam z serca pasterskiego błogosławieństwa.
Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi obecni na 337 Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski

Delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. duszpasterstwa emigracji bp Wojciech Polak,
http://ide.info.pl/index.php/wywiady/558-rozmowa-z-ks-bp-wojciechem-polakiem-kwiecie-2010
Instytut Duszpasterstwa Emigracyjnego, http://www.ide.info.pl/
KUL Instytut Badań nad Polonią, http://www.kul.lublin.pl/m_wydzialowe/polonia/
Duszpasterstwo polskie w świecie, http://www.ide.info.pl/index.php/polscy-duszpasterze-w-wiecie
Ks. prof. dr Leszek Adamowicz (KUL), Duszpasterstwo emigrantów w prawie kanonicznym

Jan Paweł II, Przemówienia do Polonii i Polaków za granicą, http://www.kul.lublin.pl/dzwonkowski/przemowienia/spis.html
biskup Ryszard Karpiński, Duszpasterstwo polonijne w Europie, http://ktk.uwb.edu.pl/wystapienia/15.htm
Wskazania dla polskojęzycznego duszpasterstwa w Niemczech, http://www.polonia.org/pkmniemcy.htm
Raport o stanie duszpasterstwa polskiego w świecie, http://www.tchr.org/bibl/glos02/polonia.htm;
http://www.wsdsc.poznan.pl/schr/rektoraty.htm
Towarzystwo Chrystusowe dla Polonii Zagranicznej, http://www.tchr.org/schr/

Aldona Kołacz, Emigracja
„Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie;
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił.” – A. Mickiewicz

Chyba nie ma piękniejszego cytatu, który tak dobitnie pasowałby do tematu tego artykułu. I chociaż Litwa stała się odrębnym państwem, to pamiętajmy jednak o ponad czterechsetletniej symbiozie Polaków i Litwinów we wspólnym państwie. Emigracja. Dziwne słowo. Tak dziwne jak sama decyzja opuszczenia swojej ojczyzny i szukanie chleba/miłości czy innych celów w obcym kraju, który być może znaliśmy tylko z pięknych folderów, opowiadań znajomych, czy zdjęć przywiezionych z wakacji. Opuszczenie kraju na dłuższy czas czy też na zawsze, wiąże się niejednokrotnie z podjęciem najważniejszej decyzji w naszym życiu. Jak często jednak rzeczywistość mija się z prawdą, dopiero przekonujemy się, kiedy zasmakujemy emigracji. Kiedy na własnej skórze odczujemy jej konsekwencje.

Może każdy zapyta w tym momencie jakie konsekwencje ponosimy emigrując; przecież sami świadomie decydujemy się na coś, więc liczymy się też z tym, że nie zawsze poukłada nam się tak jakbyśmy sobie tego życzyli, ale jeśli już decydujemy się na emigrację, oczekujemy w swoim życiu zmian i to zazwyczaj na lepsze. Od emigranta wymaga się, aby dostosował się do danego otoczenia, przyjął jego normy i wartości, zaakceptował wszystkie dziwactwa, których nigdy wcześniej na oczy nie widział. I w zasadzie nie ma w tym nic dziwnego. Decydując się na emigrację, powinniśmy sobie zdawać sprawę z tego, że to my jesteśmy gośćmi w danym kraju i to my musimy przestrzegać praw gościnności. Znosimy często dumnie wszelkie niewygody, stawiamy czoło wszelkim niepowodzeniom, ale przychodzi taki moment, kiedy stajemy się bezsilni i upadamy na duchu.

Milowym kamieniem osłabiającym zapał dokonania zmian w naszym życiu jest moment, kiedy zaczynamy tęsknić. Tęsknić za ojczyzną, za naszymi tradycjami, obyczajami, bliskimi ludźmi często pozostawionymi w kraju. Dopiero wtedy, kiedy odczuwamy tęsknotę zaczynamy cenić wszystko, co jest związane z ojczyzną. Dopiero wtedy stajemy się lepszymi Polakami, aby nie powiedzieć: patriotami. Emigracja to najwspanialsza lekcja historii i geografii a zarazem pokory. Smutne to stwierdzenie, ale emigracja w bolesny sposób uczy miłości do swojej ojczyzny, do swojego języka, do polskości. Emigracja jest też ogromnym życiowym wyzwaniem. Często nawet nie zdajemy sobie sprawę jak bardzo zmienia nasze życie - nas samych. Kiedy otaczają nas obcy ludzie zazwyczaj myślący w inny sposób niż my, kiedy nie potrafimy się z nimi komunikować ani jasno wypowiadać swoich myśli z powodu bariery językowej, wtedy zaczyna się nasza osobista tragedia, z którą niejednokrotnie nie potrafimy sobie poradzić. Dorosłym ludziom często bardzo trudno jest oswoić się z nowym językiem, nauczyć się go dobrze i biegle nim władać. Niejednokrotnie też trudno jest nam odnaleźć się w nowym otoczeniu, które bardzo różni się zwyczajowo i kulturowo od tego, do którego byliśmy od dziecka przywiązani.

Kiedy zaczyna być nam bardzo źle na duszy, wtedy szukamy bliskości drugiego człowieka, mówiącego tym samym językiem co my, mającego tę samą mentalność. Czasami nawet nie zdajemy sobie sprawy, że spotkanie rodaka ratuje nam życie, czy mniej dramatyzując – ratuje nas od popadnięcia w stagnację czy nie daj Boże w nałóg. Osobiście na swojej drodze emigracyjnej spotkałam mnóstwo ludzi, którzy opuścili kraj zostawiając w nim rodzinę, dom, czy stanowiska, a nie mogąc odnaleźć się w nowych warunkach, swoje niepowodzenia zaczęli topić w kieliszku. Z przykrością jest też patrzeć, kiedy w ten sposób ludzie staczają się, nie przyjmując od nikogo jakiejkolwiek pomocy.

Aczkolwiek na temat emigracji można by pisać kilometrowe elaboraty, to jednak każdy medal ma dwie strony i wśród nas emigrantów żyją też ludzie, którzy bez jakichkolwiek zahamowań potrafią się tak zintegrować z obcą nacją, że zupełnie im jest jedno gdzie żyją, co jedzą i w jakim języku rozmawiają. Tacy ludzie nie odczuwają głodu wiadomości ze swojego kraju, nie obchodzi ich życie polityczne, ekonomiczne czy kulturalne swojej ojczyzny, co gorsza, nie chcą mieć z nią nic wspólnego! Przykro się robi człowiekowi, gdy spotyka na swej drodze osoby, które zapominają tak szybko skąd wywodzą się ich korzenie, a zupełnie już nie potrafię pogodzić się z faktem, gdy ktoś oczernia swoje gniazdo – swoją ojczyznę. Na własnym przykładzie mogę też śmiało napisać, że im więcej różnic kulturowych mnie otacza, tym więcej czuję się Polką, tym więcej też kocham swój kraj, tym więcej chcę pokazać światu naszą kulturę i tradycje, bo każdy kto zna nasz kraj doskonale wie, że mamy się czym pochwalić! Natomiast inną sprawą są ludzie...

O Polakach mówi się różnie. Na tę opinię zapracowaliśmy sobie sami. Mamy różne przywary, można by nam zarzucić wiele wad, ale kiedy tak zsumujemy nas całościowo to wyjdzie na to, że posiadamy też wiele walorów i dobrych cech. Szczególnie możemy się poszczycić jedną cechą, której nie ma tak mocno rozwiniętej chyba w żadnym innym kraju: poczucie solidarności. Jest w naszym narodzie taki duch, który w najtrudniejszych chwilach nas jednoczy. Jednoczy nas tak bardzo, że stajemy się całością. O tym duchu wspominał nasz najwspanialszy rodak - Papież Jan Paweł Wielki. To ten duch, który wstępuje w nas w trudnych sytuacjach, mobilizuje nas do jednoczenia się i solidaryzowania, ale nie ma chyba też narodu, który miałby tak dualną naturę. Potrafimy bronić swoich racji, ale potrafimy też nie widzieć racji innych. Paradoksalnie potrafimy cenić tolerancję u innych, sami nie tolerując. Chętnie integrujemy się z innymi narodami, ale w sercu zawsze pozostajemy Polakami.

Fenomenem jest też fakt, że potrafimy być patriotami, ale tylko wtedy, kiedy mieszkamy daleko od swojego kraju. Nasi narodowi bohaterowie stawali się bohaterami dopiero na emigracji. Zaliczyć można do nich z pewnością takie światłości jak: Maria Skłodowska - Curie, Jan Pawel II, Fryderyk Szopen, Czesław Miłosz, Tadeusz Kościuszko, Mikołaj Kopernik, Adam Mickiewicz i wiele innych światłych postaci, które tu pominęłam. To na emigracji powstawały narodowe eposy zaliczane do światowej klasyki. To na emigracji jednoczymy swoje siły w pokonywaniu licznych trudności, odbudowujemy wartości, o których zapominamy w kraju. To na emigracji kultywujemy gorąco nasze piękne tradycje, pokazujemy się chętnie w naszych narodowych strojach, których nigdy nie założylibyśmy przebywając w kraju. To dzięki emigracji dostrzegamy piękno naszego kraju, naszej przyrody i naszych narodowych skarbów. Dopiero emigracja otwiera nam oczy na wiele rzeczy, które pozostawiliśmy gdzieś kątem w kraju. W świecie mówi się o nas jako o jednej z najinteligentniejszej nacji. Z bolesnej dla naszego narodu historii wiemy też, że niejednokrotnie próbowano tą naszą inteligencję zniszczyć. Za każdym razem jednak powstawaliśmy jak Feniks z popiołu i umacnialiśmy się duchowo i terytorialnie.

Mówi się, że Polaka można spotkać w każdym zakątku świata. Jesteśmy globtroterami chętnymi zobaczyć świat własnymi oczami. Może te wędrówki, z których powracamy objuczeni różnymi doświadczeniami sprawiają, że dopiero wtedy wiemy, gdzie jest tak naprawdę nasze miejsce na ziemi. Przywozimy ze sobą bagaż wiedzy, którą chętnie dzielimy się z innymi. Większość Polaków na emigracji to ambasadorzy naszej pięknej kultury a ich domy to konsulaty, w których zawsze można znaleźć pomoc. Pisząc ten artykuł używam bardzo ogólnikowych sformułowań, opartych przeważnie na osobistej obserwacji życia polonijnego. Wiedza na ten temat skłoniła mnie do zadania sobie jak i również innym ludziom podstawowego pytania: dlaczego tak się dzieje, że człowiek najpierw musi coś stracić, aby zacząć cenić to, co się miało na wyciągnięcie ręki?
Myślę, że każdy młody człowiek powinien dostać tę szansę, aby przynajmniej raz w życiu wyjechać ze swojego kraju na dłużej, by móc później zrozumieć proste powiedzenie: „że wszędzie jest dobrze, ale w domu – ojczyźnie najlepiej”.
Deventer 2007. Aldona Kołacz mieszka w Holandii od 20 lat

Modlitwa o zesłanie Ducha Świętego dla wszystkich narodów:
Panie Jezu Chryste, Synu Ojca, ześlij teraz Ducha Twego na ziemię. Spraw, aby Duch Święty zamieszkał w sercach wszystkich narodów i
chronił je od upadku, katastrofy i wojny. Niechaj Pani Wszystkich Narodów, Święta Dziewica Maryja, stanie się naszą Orędowniczką. Amen. NMP Pani Wszystkich Narodów, Amsterdam, http://www.de-vrouwe.net/polski/start_polski.htm

Modlitwy za Europę
Boże, Panie Nasz, Stwórco i Nadziejo nasza – tyle razy błądziliśmy w Twe Imię lub przeciwko Niemu,
dziś pragniemy Cię prosić: spójrz na naszą Europę, trzymaj nasz Stary Kontynent w Twej mocnej ojcowskiej dłoni.
Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej europejskiej ziemi!
Ty Boże jesteś źródłem Prawdy. Daj naszym przywódcom budować w Europie nowe formy rządów prawych,
niech zważają na dobro ludzi, rodzin i wspólnot. Uczyń nas odpowiedzialnymi.
Ty Boże jesteś źródłem Sprawiedliwości. Daj nam żyć w solidarności, w pokoju, w przyjaźni i porozumieniu.
Uczyń nas niosącymi pokój.
Ty Boże, jesteś źródłem Dobra. Naucz nas odczytywać znaki czasu, naucz Twój lud, jego patriarchów i biskupów
podążać ścieżkami Twymi. Uczyń nas świadkami.
Ty Boże jesteś źródłem Piękna. Dopomóż nam – ludom europejskiego Wchodu i Zachodu, we wzajemnej ufności
dojrzewać do jedności wiary, nadziei i miłości. Uczyń nas braćmi.
Daj nam Panie – przez Twego Syna - pojednać się z całym stworzeniem, z wszystkimi ludźmi i z nami samymi.
Niech w miłości Twej, wiara nasza rośnie w nieustającej nadziei. Abyśmy mogli Twe Najświętsze Imię
wspólnie wychwalać przez wieki wieków. Amen.
Forum Świętego Wojciecha, Gniezno

Ojcze, patrzysz z wysoka na ziemie Europy
w blasku dnia, w chłodnym cieniu
we mgle, w mroku nocy
widzisz jasne poranki, spokojne wieczory...

Ojcze, patrzysz z wysoka na ziemie Europy
widzisz krwawiące rany, widzisz łzy współczucia
szaleństwa fanatyzmu i cuda miłości.
Kim jesteśmy w twych oczach, Boże Wszechmogący?

Nigdy nie zapomnimy naszych dawnych zbrodni,
krzywd wyrządzonych innym i sobie nawzajem,
lecz pamiętamy także szlachetność i hojność
ofiarną służbę dobru i światło wolności.
Do czego nas dziś wzywasz, Boże Wszechmogący?

Przed pięćdziesięciu laty, dzięki Twojej łasce
wiele serc wypełniło pragnienie pokoju,
potrzeba pojednania silniejsza od zemsty.
Niech góry naszej pychy zostaną zrównane,
niech się prostują ścieżki, niech przyjdzie Twój Pokój!

Dziękujemy Ci, Ojcze, za wolność Twej prawdy,
za każdy krok na drodze ku sobie nawzajem,
za to, żeś nie dopuścił, byśmy usłuchali
Oskarżyciela, który sieje w nas nienawiść
i nie pozwala widzieć w innych naszych braci

Dziękujemy Ci, Ojcze, że za Twoją sprawą
kiełkują w naszych sercach ziarna człowieczeństwa,
za to, żeś nas obdarzył wspaniałym bogactwem
języków i tradycji, kultur i zwyczajów.
Niech Twój Duch nas nauczy być Jednym w wielości!

Niech Pan nasz, Jezus Chrystus, który stał u boku
Marcina, Benedykta, Świętej Katarzyny,
z Cyrylem i Metodym przemierzał Europę,
nie opuszcza nas dzisiaj! W naszym wspólnym domu
za stołem pojednania pierwszy niech zasiądzie. Amen.
Gabriel Nissim o.p., Strasburg

Modlitwy innych wyznań za Europę, http://www.filozofia.uni.wroc.pl/konferencjaIslam/DKM_2007_trialog_modlitwa.pdf

Ks. kard. Stefan Wyszyński, ABC Społecznej Krucjaty Miłości:
1. Szanuj każdego człowieka, bo Chrystus w Nim żyje. Bądź wrażliwy na drugiego człowieka, Twojego brata.
2. Myśl dobrze o wszystkich - nie myśl źle o nikim. Staraj się nawet w najgorszym znaleźć coś dobrego.
3. Mów zawsze życzliwie o drugich - nie mów źle o bliźnich. Napraw krzywdę wyrządzoną słowem. Nie czyń rozdźwięku między ludźmi.
4. Rozmawiaj z każdym językiem miłości. Nie podnoś głosu. Nie przeklinaj. Nie rób przykrości. Nie wyciskaj łez. Uspokajaj i okazuj dobroć.
5. Przebaczaj wszystko, wszystkim. Nie chowaj w sercu urazy. Zawsze pierwszy wyciągaj rękę do zgody.
6. Działaj zawsze na korzyść bliźniego. Czyń dobrze każdemu, jakbyś pragnął, aby Tobie czyniono. Nie myśl o tym, co Tobie jest ktoś winien,
ale co Ty jesteś winien innym.
7. Czynnie współpracuj w cierpieniu. Chętnie spiesz z pociechą, radą, pomocą, sercem.
8. Pracuj rzetelnie, bo z owoców Twej pracy korzystają inni. Jak ty korzystasz z pracy drugich.
9. Włącz się w społeczną pomoc bliźnim. Otwórz się ku ubogim i chorym. Użyczaj ze swego. Staraj się dostrzec potrzebujących wokół siebie.
10. Módl się za wszystkich, nawet za nieprzyjaciół.

Dekalog kierowcy
I. Nie zabijaj.
II. Niech droga będzie dla ciebie narzędziem jednoczącym osoby, a nie śmiertelnym niebezpieczeństwem.
III. Niech uprzejmość, poprawność i ostrożność pomogą ci wyjść z nieprzewidzianych sytuacji.
IV. Okazuj miłosierdzie i pomagaj bliźniemu w potrzebie, szczególnie gdy jest ofiarą wypadku drogowego.
V. Niech samochód nie będzie dla ciebie przejawem władzy, panowania i okazją do grzechu.
VI. Z miłością przekonuj młodych i nie tylko młodych do tego, aby nie zasiadali za kierownicą, gdy nie są w stanie.
VII. Wspieraj rodziny ofiar wypadków drogowych.
VIII. Doprowadź do spotkania ofiary i agresora we właściwym momencie, ażeby mogli przeżyć wyzwalające doświadczenie przebaczenia.
IX. Na drodze chroń słabszego.
X. Poczuwaj się do odpowiedzialności za innych.

Modlitwa kierowcy
O Panie, daj mi pewną rękę, dobre oko, doskonałą uwagę, bym nie pozostawił za sobą płaczącego człowieka.
Ty jesteś Dawcą Życia - proszę Cię przeto, spraw bym nie stał się przyczyną śmierci tych, którym Ty dałeś życie.
Zachowaj, o Panie, wszystkich którzy będą mi towarzyszyć od jakichkolwiek nieszczęść i wypadków.
Naucz mnie, bym kierował pojazdem dla dobra drugich i umiał opanować pokusę przekraczania granicy bezpieczeństwa szybkości.
Spraw, aby piękno tego świata, który stworzyłeś, wraz z radością Twej łaski, mogły mi towarzyszyć na wszystkich drogach moich.
Amen.

Modlitwa osoby uzależnionej
Ojcze dobry i miłosierny, który mnie wezwałeś do głębokiej bliskości z Tobą, abym stał się uczestnikiem Twojej własnej natury, proszę Cię, abyś wylał na mnie ducha modlitwy i uwielbienia, abym dzięki Duchowi Świętemu mógł wejść w pełny kontakt z Tobą.
Modlitwa jest darmowym darem Twojej hojności. Błagam Cię, udziel mi tego daru, abym mógł się modlić nieustannie. Niech Twój Duch Święty, Duch przybrania za synów, świadczy we mnie o Twojej miłości, abym poczuł się kochanym i żył jak Twoje dziecko - wolne od lęku.
Umocnij moją wiarę w Twoją miłość, abym całkowicie zaufał Twojemu Słowu i przyjął jako skierowane do siebie wszystkie obietnice, których udzieliłeś.
Umocnij moją nadzieję, abym wtedy, gdy wszystkie drzwi zamkną się przed moimi problemami, był pewny, że została moi jeszcze jedna możliwość, której nie rozważałem: ta Twoja. Jeśli chcesz, możesz mnie uzdrowić, oczyścić i przemienić. Zależy to tylko od Twojej woli io od Twego miłosierdzia, jakie masz względem mnie.
Z całą wiarą wołam do Ciebie: Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną, ponieważ ten, którego kochasz, jest chory i potrzebuje Ciebie. Amen.

Litania do bł. księdza Jerzego Popiełuszki
Kyrie eleison.
Chryste eleison. Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas.
Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami.
Błogosławiony Jerzy, męczenniku, módl się za nami.
Odważny wyznawco Chrystusa, módl się za nami.
Wierny świadku Ewangelii, módl się za nami.
Zapatrzony w Krzyż Zbawiciela, módl się za nami.
Czcicielu Maryi Niepokalanej, módl się za nami.
Oddany od dzieciństwa Bogu, módl się za nami.
Wychowany w pobożnej rodzinie, módl się za nami.
Gorliwy w służbie ołtarza, módl się za nami.
Pragnący naśladować świętych, módl się za nami.
Wierny głosowi powołania, módl się za nami.
Apostole godności człowieka, módl się za nami.
Obrońco nienarodzonych, módl się za nami.
Miłosierny dla cierpiących, módl się za nami.
Wrażliwy na los pokrzywdzonych, módl się za nami.
Dobry pasterzu ludzi pracy, módl się za nami.
Uczący zło dobrem zwyciężać, módl się za nami.
Wzywający do męstwa i solidarności, módl się za nami.
Broniący wartości ewangelicznych, módl się za nami.
Przestrzegający przed chęcią odwetu, módl się za nami.
Wzywający do trwania w nadziei, módl się za nami.
Niesprawiedliwie oskarżany, módl się za nami.
Okrutnie umęczony, módl się za nami.
Kapłanie wierny aż do końca, módl się za nami.
Męczenniku prawdy i wolności, módl się za nami.
Orędowniku spraw Kościoła i narodu, módl się za nami.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
V. Głosiłem Twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu.
R. I nie powściągałem ust moich, o czym Ty wiesz, Panie.
Módlmy się: Wszechmogący wieczny Boże, Ty w swojej Opatrzności uczyniłeś błogosławionego Jerzego, prezbitera, niezłomnym świadkiem Ewangelii miłości, wejrzyj na jego męczeńską śmierć w obronie wiary oraz godności człowieka i przez jego przyczynę spraw, byśmy żyli w prawdziwej wolności i zło dobrem zwyciężali.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen

Modlitwa ks. Piotra Skargi za Ojczyznę

Boże, Rządco i Panie narodów, z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać, a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej, błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna, chwałę przyniosła Imieniu Twemu a syny swe wiodła ku szczęśliwości.
Wszechmogący wieczny Boże, spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej, byśmy jej i ludowi Twemu, swoich pożytków zapomniawszy, mogli służyć uczciwie.
Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje, rządy kraju naszego sprawujące, by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen

Ślubowania Jasnogórskie (tekst skrócony)

Wielka Boga-Człowieka Matko! Bogarodzico Dziewico, Bogiem sławiona, Maryjo! Królowo świata i Polski Królowo! Oto my, Twoje dzieci, stajemy znów przed Tobą i składamy u stóp Twoich siebie samych i wszystko, co mamy rodziny nasze, świątynie i domostwa, zagony polne i warsztaty pracy, pługi, młoty i pióra, wszystkie wysiłki myśli naszej, drgania serc i porywy woli. Odnawiamy dziś ślub przodków naszych i Ciebie za Patronkę naszą i za Królowę Polski uznajemy. Przyrzekamy uczynić wszystko, co leży w naszej mocy, aby Polska była rzeczywistym Królestwem Twoim i Twojego Syna, poddanym całkowicie pod Twoje panowanie, w życiu naszym osobistym i rodzinnym. Przyrzekamy, że dochowamy wierności Bogu, Krzyżowi i Ewangelii, Kościołowi Świętemu i Jego pasterzom. Przyrzekamy strzec w każdej duszy polskiej daru łaski, jako źródła Bożego życia. Pragniemy, aby każdy z nas żył bez grzechu ciężkiego, aby stał się Domem Bożym i Bramą Niebios. Święta Boża Rodzicielko! Przyrzekamy stać na straży budzącego się życia. Matko chrystusowa i Domie Złoty! Przyrzekamy bronić nierozerwalności małżeństwa i czuwać nad ogniskiem domowym. Przyrzekamy Ci umacniać w rodzinach królowanie Syna Twego, Jezusa Chrystusa, i strzec obyczajów chrześcijańskich i ojczystych. Przyrzekamy Ci wychować młode pokolenie w wierności chrystusowi i bronić je przed zepsuciem. Przyrzekamy zachowywać w życiu rodzinnym i publicznym miłość i sprawiedliwość, zgodę i pokój, aby wśród nas nie było nienawiści, przemocy i wyzysku. Przyrzekamy dzielić się między sobą ochotnie plonami ziemi i owocami pracy, aby pod wspólnym dachem domostwa naszego nie było głodnych, bezdomnych i płaczących. Zwycięska Pani Jasnogórska! Przyrzekamy stoczyć pod Twoimi sztandarami najświętszy i najzacniejszy bój z naszymi wadami narodowymi. Przyrzekamy wypowiedzieć walkę lenistwu i lekkomyślności, marnotrawstwu, pijaństwu i rozwiązłości. Przyrzekamy zdobyć cnoty wierności i sumienności, pracowitości i oszczędności, wyrzeczenia się siebie i wzajemnego poszanowania. Wspomożenie Wiernych! Przyjmij nasze przyrzeczenia, umocnij je w sercach naszych i złóż je przed oblicze Boga, w Trójcy Świętej Jedynego. W Twoje dłonie składamy naszą przeszłość i przyszłość, całe nasze życie, Kościół Syna Twego i wszystko, co miłujemy w Bogu. Prowadź nas poprzez poddaną Ci ziemię polską do bram Ojczyzny Niebieskiej. A na progu nowego życia sama okaż nam Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego. Amen

Litania do Matki Boskiej Częstochowskiej - dziękczynna
Matko Boska Częstochowska, Zwycięska Królowo Polski! Stajemy przed Tobą Matko nasza, która patrzysz od sześciu wieków z Cudownego Obrazu na Jasnej Górze w głębię serc i dusz naszych. Ty z miłością pochylasz się nad polską ziemią. Jesteś dla Narodu naszego niepojętym Znakiem łaski Boga, przecennym darem Ojca niebieskiego. Dana jako pomoc ku obronie Narodu naszego, trwasz wiernie i zwycięsko pośród nas. Obecna w tajemnicy Chrystusa i Kościoła wyjednujesz nam moce Boże przez długie wieki. Za to, że jesteś od sześciu wieków na Jasnej Górze. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, że prowadzisz nas bezpieczną drogą do swojego Syna. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, ze obecnością swoją ubogacasz Kościół w Polsce. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, że uratowałaś wiarę i chrześcijańską kulturę Narodu. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, że Ojczyznę naszą za swoje Królestwo obrałaś. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, że jesteś nam szczególną pomocą i światłem na progu trzeciego Tysiąclecia. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, że bronisz nas przed zalewem zobojętnienia, niewiary i ateizmu. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, że jesteś Matką i Wychowawczynią młodych pokoleń. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, że stałaś się ideałem i wzorem polskiej kobiety. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, że byłaś nam mocą Zwycięstwa w walce o wolność. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, że wspierałaś nas nieustannie w latach doświadczeń i niewoli. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, że wzywasz nas do odpowiedzialności za Kościół w Milenijnym Akcie Oddania. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, że jednoczysz w miłości i wierności nasze małżeństwa i rodziny. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, że wezwałaś nas do odnowy życia w Jasnogórskich Ślubach Narodu. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, że czuwasz nad nami przez Twój Jasnogórski Obraz w świątyniach i w domach rodzinnych. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani.
Za to, ze jesteś dla nas Bramą Niebios. - Dziękujemy Ci, Jasnogórska Pani. Błogosławiona Bogarodzico Wspomożycielko, racz przyjąć ten korny hołd naszej wdzięczności. Ogrom twojego przez wieki wstawiennictwa i otrzymane łaski budzą w nas nadzieję i pragnienie dalszej wierności Tobie, którą nieustannie nam przykazujesz: Cokolwiek wam każe mój Syn - czyńcie .
Posłuszni Twojemu wezwaniu stajemy do pomocnej służby Kościołowi w rozwijaniu Chrystusowego Królestwa w Ojczyźnie naszej i świecie.
Pragniemy wraz z tobą wielbić bez końca Tego, który uczynił Ci tak wielkie rzeczy, że Błogosławioną zwą Cię wszystkie pokolenia. Jemu Cześć i Chwała na wieki. Amen

Hymny ku czci Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

Bogurodzica, Dziewica,
Bogiem sławiena Maryja!
U Twego Syna, Gospodzina,
Matko zwolena, Maryja,
Ziści nam, spuści nam,
Kyrie eleison.

Twego dziela Chrzciciela, Bożycze,
Usłysz głosy, napełń myśli człowiecze.
Słysz modlitwę, jąż nosimy.
A dać raczy, jegoż prosimy:
A na świecie zbożny pobyt,
Po żywocie rajski przebyt,
Kyrie eleison.

Pani, Królowo naszego narodu,
Jesteś od wieków ostoją i mocą
Tych, którzy w Tobie złożyli nadzieję,
Bogurodzico.

Idziesz przed nami jak obłok świetlany,
Swoją jasnością wskazując nam drogę
Wiary, jedności, pokoju i zgody,
Bogurodzico.

W święta triumfu i w trudzie codziennym
Z Twoją pomocą pragniemy być wierni
Dobrej Nowinie królestwa Bożego,
Bogurodzico.

Ochroń nas, Matko, przed naszą słabością,
Bądź z Twoim ludem, gdy próba nadejdzie,
Uczyń nas wszystkich świątynią Jezusa,
Bogurodzico.

Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu
Bogu Jednemu niech będzie na wieki
Cześć i podzięka za naszą Królową,
Bogurodzicę. Amen.

O pełna chwały Dziewico
i najpiękniejsza Królowo,
sławimy Ciebie pieśniami
A Ty je przyjmij łaskawie.

Jakimi oddać słowami
bogactwo Twojej dobroci,
Za którą Cię nazywamy
Najlepszą Matką Ojczyzny?

Gdyż broniąc kraju przed wrogiem,
Zbawieniem naszym się stałaś
I Bóg powierzył Ci władzę
Nad całym polskim narodem.

Gdyż ciężkie winy przeszłości
Poddały naród niewoli,
Z dawnego błędu ratując,
Na wolność Tyś go wywiodła.

Królową jesteś pokoju,
Więc uproś pokój ludowi,
Oddalaj spory i wojnę,
Otaczaj wszystkich opieką.

Niech Twemu, Pani, Synowi,
I Ojcu z Duchem Najświętszym
Na wieki będzie podzięka
Za Ciebie, nasza Królowo. Amen.

Gdy niebo sławi Twoje wyniesienie,
Także i ziemia niech wielbi Cię pieśnią,
dziewico święta, Matko Jezusowa,
Niepokalana.

O jak szczęśliwy cały naród polski,
Który Cię słusznie nazywa Królową
i dowodami wielkiej swej miłości
Hołdy Ci składa.

Gdy łzy wylewa nad brzemieniem cierpień,
wznosi swe modły z ufnością ku Tobie,
A Ty odwracasz złość i strzały wroga
Własną potęgą.

Przewodnia gwiazdo wśród nawałnic morza,
Wieżo obronna przed wrogów napadem,
Oddanym Tobie synom polskiej ziemi
Pośpiesz z pomocą,

Niech będzie chwała Bogu w Trójcy Świętej,
Który Cię, Pani, uwieńczył koroną,
I w swej dobroci oddał w swe władanie
Naszą Ojczyznę. Amen.

Jerzy Liebert 1904-1931, Litania do Maryi Panny
Łodzi z koralu,
Serc Przewoźniczko
Ponad głębiną,
Kładko cedrowa
W nas przerzucona -
Przenieś mą miłość.
    Granico prosta,
    Którą Bóg serca
    Nasze przemierzył -
    Włącz ziemie żyzne
    Do ciała mego,
    Co puste leży.
Dwunastodźwięczna
Cytaro, której
Struny są z nieba -
Dźwięk mowy ludzkiej
Dla ucha mego
Przywróć od nowa.
    Łask Błyskawico,
    Rozwiąż mi oczy,
    Bym w nich obudził:
    Matkę i ojca,
    Siostry i braci,
    I wszystkich ludzi.
O, wstąp w me grzechy,
Jak w miasta judzkie,
Swoim imieniem:
Mario z Libanu!
Mario z Egiptu!
Mario z Betlejem!
    Jak krzak skarlały,
    Jałowiec ciemny
    Jest moja wiara,
    Pozwól jej rosnąć,
    Panno wysoka,
    Ku niebu dalej!
Niech w Ciebie wejdzie,
Za Tobą idzie,
Przed Tobą pada -
Różo otwarta,
Lipca pogodo,
Psalmie Dawida!

Litania do św. Michała Archanioła
Kyrie eleison. Chryste eleison. Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, Królowo Aniołów, módl się za nami.
Święty Michale Archaniele
Święty Michale, książę przesławny
Święty Michale, dzielny w walce
Święty Michale, pogromco szatana
Święty Michale, postrachu złych duchów
Święty Michale, wodzu wojska niebieskiego
Święty Michale, zwiastunie Bożej chwały
Święty Michale, radości Aniołów
Święty Michale, zaszczycie nieba
Święty Michale, przedstawiający Najwyższemu prośby nasze
Święty Michale, obrońco dusz sprawiedliwych
Święty Michale, wysłanniku Boga
Święty Michale, całkowicie oddany swemu Stwórcy i Panu
Święty Michale, przewodniku nasz w modlitwie
Święty Michale, nasza tarczo w pokusach
Święty Michale, warownio Ludu Bożego
Święty Michale, stróżu i patronie Kościoła
Święty Michale, wodzu Mistycznego Ciała Chrystusa
Święty Michale, dobroczyńco sławiących Cię narodów
Święty Michale, chorąży zbawienia
Święty Michale, Aniele pokoju
Święty Michale, prowadzący dusze do wiecznej światłości
Święty Michale, zwierzchniku w niebie
Święty Michale, wodzu całego stworzenia
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
zmiłuj się nad nami.
P. Módl się za nami, święty Michale Archaniele.
W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Módlmy się: Wszechmogący wieczny Boże, który ustanowiłeś świętego Michała Archanioła obrońcą Kościoła i zwierzchnikiem raju, udziel za jego wstawiennictwem Kościołowi pomyślności i pokoju, a nam łaski w tym życiu i chwały w wieczności. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Modlitwy w intencji Ojczyzny
Boże nasz i Opiekunie, błogosław Ojczyźnie naszej. Wspieraj wszystkich łaską i mocą, by pracą swoją powiększali jej dobrobyt. Wspomagaj, o Panie, Ojczyznę naszą i spraw, by panowały w niej po wszystkie czasy prawo, pokój, sprawiedliwość i zgoda braterska.

Boże, któryś z nieprzebranego miłosierdzia Swego, błogosławioną Salomeę za patronkę Ojczyźnie naszej dać raczył, przez jej zasługi i przyczynę prosimy Cię pokornie, abyś od nas łaskawej twarzy nigdy nie odwracał, ale we wszystkich przygodach tak duszy jak i ciała, w których się do Ciebie z pokorą i ufnością udajemy, z pomocą łaskawie przybywał. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen. Panie, któryś w błogosławionej Salomei, pochodzącej z królewskiego rodu Piastów, dał nam wzór miłości kraju ojczystego, udziel za jej wstawiennictwem naszej Ojczyźnie łaski pokoju i zgody wewnętrznej, wierności Bogu, Ewangelii i Kościołowi świętemu, a nas umocnij na drodze zdobywania koniecznych nam wartości moralnych: wierności w małżeństwach, poszanowania życia dzieci, trzeźwości i pracowitości, abyśmy przez to zapewnili sobie Twoje błogosławieństwo na życie doczesne. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Błogosławiona Salomeo, przez miłość, którąś miała dla narodu polskiego, prosimy Cię, zachowaj Ojczyznę naszą od wojny, wad i grzechów oraz innych niebezpieczeństw. Uproś nam stałą opiekę Bożą dla naszej Ojczyzny, a nam wyjednaj Twoją skuteczną pomoc, abyśmy tu na ziemi Bogu szczerym sercem służyli, a po śmierci mogli Go wraz z Tobą oglądać i czcić na wieki. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Boże, Ojcze nasz i Opiekunie, błogosław ojczyźnie naszej. Dodaj łaski i mocy, abyśmy wspierali ją modlitwą i pracą, i zdolni byli do wszelkich dla niej poświęceń. Wspieraj, o Panie, Ojczyznę naszą i spraw, aby panowała w niej po wsze czasy sprawiedliwość, pokój, miłość i społeczne szczęście. Przez możne orędownictwo Maryi, Matki naszej i Pani Jasnogórskiej chroń naród nasz od nieszczęść. Użycz ludowi Twojemu ducha ofiary i wierności świętym przekonaniom. Prosimy o to przez wstawiennictwo świętych naszych patronów: św. Wojciecha i św. Stanisława Kostki i wszystkich innych świętych i błogosławionych synów i córki naszej Ziemi. Amen.

Ojcze nasz, Boże wszechmogący, proszę Ciebie o opiekę nad naszą Ojczyzną. Niechaj nasz kraj rozwija się w szczęściu i pokoju, a jego mieszkańcy niech osiągną to wszystko, co im jest potrzebne do życia i szczęścia. Daj nam wyzwolić się z naszych wad. Daj nam osiągnąć pracowitość, trzeźwość, abyśmy umieli wspólnie budować lepszą przyszłość i nie marnowali wspólnego dobra. Błogosław wszystkim rodakom w świecie. Pomóż nam wszystkim żyć w zgodzie i jedności braterskiej. I spraw, abym w swoim życiu był pożyteczny dla Ojczyzny i przyczynił się do jej rozwoju, dla wspólnego dobra. Amen

Modlitwa do Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski
Powierzamy się Tobie, najpewniejsza Przewodniczko i Wspomożycielko narodu na tym gwałtownym zakręcie naszych dziejów, w tak dziś trudnych chwilach życia polskiego. Oddajemy w Twe macierzyńskie dłonie to, co jest u nas najlepsze, abyś to dobro umocniła w naszych sercach i czynach, W obyczaju i działaniu narodu. Powierzamy Ci, Maryjo, i to, co w nas słabe i zagrożone. Ulecz nas z grzechów i niemocy. Pomóż pokonać wszelką beznadziejność. Dźwigaj z upadków, klęsk i błędów. Zawierzamy Ci, Matko, wszystkich Polaków, ale szczególnie tych, którzy znaleźli się w obliczu biedy, bezrobocia, braku mieszkania, strachu przed przyszłością. Zawierzamy Ci każdego człowieka w naszej Ojczyźnie. Przede wszystkim jednak młode rodziny i całe pokolenie młodych Polaków, bo od nich zależą przyszłe losy Ojczyzny. Ucz nas, Zwycięska Pani, przezwyciężać nasze złe skłonności i wady, a szczególnie egoizm, nieczułość na potrzeby innych, bezmyślne korzystanie z dóbr tego świata. Ucz nas wychodzić z sercem obdarzającym i z czynem miłości ku ludziom, szczególnie tym, którzy oczekują naszej pomocy. Prosimy Cię, Matko i Żywicielko Syna Bożego: naucz nas służyć życiu od jego poczęcia aż po naturalną śmierć. Naucz nas to życie przyjmować z wdzięcznością i ufnością. Ucz nas, Wspomożycielko wiernych współodpowiedzialności w Kościele i życiu społecznym. Wiemy, że trzeba nam u progu drugiego tysiąclecia polskich dziejów wziąć w swe dłonie odpowiedzialność za losy Ojczyzny. Ucz nas, Królowo Polski, jak to mamy czynić. Pragniemy żyć z każdym dniem lepiej i godniej, jako chrześcijanie i Polacy, świadomi wielkiego dziedzictwa tysiącletniej kultury narodu; wierni kontynuatorzy jego najlepszych tradycji, ale otwarci na wezwania, jakie stawia nam dzisiaj Bóg, Władca Dziejów. Spraw to, Przewodniczko narodu, abyśmy nie uchylali się od podejmowania tych od wieków ważnych i tych prawdziwie nowych - a gwarantujących dobro naszego kraju i narodu - zadań, jeśli tylko okażemy się do nich sposobni. Spraw przez pomoc z nieba, przez swe potężne wstawiennictwo u Boga, abyśmy podjęte przez siebie zadania i obowiązki jak najlepiej wykonywali. Chcemy kroczyć w naszym życiu wspólnie z Chrystusem, jako Jego wierni wyznawcy. Pragniemy gorąco, czynem i słowem, całym swoim życiem, dawać świadectwo prawdzie, którą wyznajemy, Wspomagaj nas w tym Maryjo, Wspomożycielko wiernych, Królowo Polski. Amen.

Modlitwa św. Bernarda
Pamiętaj o Najdobrotliwsza Panno Maryjo, że od wieków nie słyszano, aby kto uciekając się do Ciebie, Twej pomocy wzywając, Ciebie o przyczynę prosząc, miał być od Ciebie opuszczony. Tą nadzieją ożywiony uciekam się do Ciebie, o Maryjo Panno nad Pannami i Matko Jezusa Chrystusa, przystępuję do Ciebie, staję przed Tobą, jako grzeszny człowiek drżąc i wzdychając. O Pani świata! racz nie gardzić moimi prośbami. O Matko Słowa Przedwiecznego, racz wysłuchać mnie nędznego, który do Ciebie z tego padołu płaczu o pomoc wołam. Bądź mi pomocą we wszystkich moich potrzebach, teraz i zawsze, a szczególnie w godzinę śmierci, o Łaskawa! o Litościwa! o Słodka Panno Maryjo! Amen.

Suplikacje do Matki Bożej Licheńskiej - Bolesnej Królowej Polski
Maryjo, Matko Boża i Bolesna Królowo Narodu Polskiego, dziś klęcząc przed Tobą świętym Wizerunkiem pragniemy Cię błagać o wstawiennictwo Twoje za nami u Boga, pragniemy Cię przepraszać za winy, pragniemy Ci dziękować za łaski, pragniemy polecić Twej Matczynej opiece nas samych, nasze troski i cierpienia, pragniemy uprosić Twe Błogosławieństwo dla naszych rodzin, dla naszej miłej Ojczyzny. Wspomnij Bolesna Matko tę godzinę gdy bolejąca, zapłakana i prawie konająca stałaś pod Krzyżem Swego Syna. Przez te boleści Twego Serca, ulżyj dziś naszym cierpieniom.
Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Bolesna Królowo Polski, ratująca Naród w czasie niewoli: Módl się za nami
Bolesna Królowo Polski, wzywająca do pokuty: Módl się za nami
Bolesna Królowo Polski, żądająca Mszy św. przebłagalnych: Módl się za nami
Bolesna Królowo Polski, nauczająca modlitwy różańcowej: Módl się za nami
Bolesna Królowo Polski, ratująca karanych za grzechy: Módl się za nami
Bolesna Królowo Polski, wspomagająca ciężko pracujących: Módl się za nami
Bolesna Królowo Polski, słynąca łaskami w Licheńskiej świątyni: Módl się za nami

Maryjo, Matko Boża i Bolesna Królowo Narodu Polskiego, pragniemy Ci podziękować za niezliczone łaski i błogosławieństwa, jakich udzielasz od tysiąca lat Ojczyźnie naszej.
Bolesna Królowo Polski, dziękujemy Tobie!
Za miłosierdzie Twoje nad ludem polskim: Bolesna Królowo Polski, dziękujemy Tobie!
Za objawienie się z orłem białym na piersiach: Bolesna Królowo Polski, dziękujemy Tobie!
Za obraz Cudowny, źródło łask nieprzeliczonych: Bolesna Królowo Polski, dziękujemy Tobie!
Za uzdrowionych, nawróconych, pocieszonych w strapieniu: Bolesna Królowo Polski, dziękujemy Tobie!
Za uratowaną i wolną Ojczyznę: Bolesna Królowo Polski, dziękujemy Tobie!

Maryjo, Matko Jezusowa i nasza, klęczymy dziś przed Tobą pełni żalu i skruchy za grzechy nasze.
Za wszystkie niewierności nas samych i braci naszych: Matko Boża Licheńska, przepraszamy Ciebie!
Za to, że byliśmy głusi na Twoje wezwanie do pokuty: Matko Boża Licheńska, przepraszamy Ciebie!
Za to, że płakać musiałaś nad złością naszą: Matko Boża Licheńska, przepraszamy Ciebie!
Za grzechy pijaństwa i niezgody, raniące Twe Serce: Matko Boża Licheńska, przepraszamy Ciebie!
Za podeptanie dnia świętego i wierności małżeńskiej: Matko Boża Licheńska, przepraszamy Ciebie!

Maryjo, Ucieczko grzeszników i Pośredniczko nasza. Ratuj nas przed gniewem Syna Twego, błagaj o Jego Miłosierdzie i proś za nami.
Królowo nasza błagamy Ciebie!
Abyś niewierzącym i wrogom Kościoła wyprosiła nawrócenie: Królowo nasza błagamy Ciebie!
Abyś udzieliła pokoju dniom naszym: Królowo nasza błagamy Ciebie!
Abyś nam była wsparciem w próbach naszego życia: Królowo nasza błagamy Ciebie!
Abyś chorych, smutnych, nieszczęśliwych pocieszyć raczyła: Królowo nasza błagamy Ciebie!
Abyś w godzinę śmierci bramy niebios otworzyła: Królowo nasza błagamy Ciebie!

Maryjo, Matko nasza i Królowo, oddajemy dziś Tobie Kościół św., naszą Ojczyznę i nas samych. To wszystko, co nam drogie otocz swą opieką, o Bolesna Pani!
Kościół święty na świecie i w Ojczyźnie naszej: Otocz Swą opieką, o Bolesna Pani!
Ojca świętego, księży, biskupów, duchowieństwo i siostry zakonne: Otocz Swą opieką, o Bolesna Pani!
Dzieci i młodzież naszą, nadzieję katolickiej Polski: Otocz Swą opieką, o Bolesna Pani!
Wszystkie szkoły i uczelnie, władze i samorządy: Otocz Swą opieką, o Bolesna Pani!
Rodziny i małżeństwa, wierne zasadom świętej Wiary: Otocz Swą opieką, o Bolesna Pani!
Nasze miasta i wioski, fabryki i zakłady pracy: Otocz Swą opieką, o Bolesna Pani!
Ojczyznę naszą, której od wieków jesteś Królową: Otocz Swą opieką, o Bolesna Pani!
Módl się za nami, Bolesna Królowo Polski!
Abyśmy się stali godnymi Obietnic Chrystusowych!

Módlmy się:
Wszechmogący i Miłosierny Boże, któryś w Najświętszej Maryi Pannie nieustanną pomoc dla obrony naszego Narodu Polskiego ustanowić raczył oraz Jej święty Obraz Licheński nadzwyczajną czcią wiernych szczególnie wsławił, spraw łaskawie, abyśmy taką pomocą wsparci za życia walcząc, w chwili śmierci nad podstępnym nieprzyjacielem zwycięstwo odnieść mogli przez Pana Naszego Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki, wieków. Amen.

Suplikacje można odmawiać w jakiejś specjalnej intencji przez 9 dni jako nowennę, dodając spowiedź św. i Komunię św. Jeżeli suplikacje odprawia rodzina lub większa ilość osób, to można je śpiewać na melodię litanii. Zachęca się, by suplikacje były odprawiane przed wizerunkiem Matki Bożej Licheńskiej, Bolesnej Królowej Polski, ustawionym na odpowiednio przyozdobionym stole lub ołtarzyku domowym. O doznanych łaskach można zawiadomić Parafię NMP Licheńskiej, 62-563 Licheń k/Konina.

Litania Narodu Polskiego
Kyrie, elejson, Chryste, elejson, Kyrie elejson.
Chryste, usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Nad Polską, Ojczyzną naszą, zmiłuj się Panie.
Nad narodem męczenników, zmiłuj się Panie.
Nad ludem zawsze wiernym Tobie, zmiłuj się Panie.
Jezu, nieskończenie miłosierny, zmiłuj się nad nami.
Jezu, nieskończenie mocny, zmiłuj się nad nami.
Jezu, nadziejo nasza, zmiłuj się nad nami.
O Maryjo, Bogurodzico, Królowo Polski, módl się za nami.
Święty Stanisławie, Ojcze Ojczyzny, módl się za nami.
Święty Wojciechu, Patronie Polski, módl się za nami.
Święci Męczennicy polscy: Benedykcie, Janie, Mateuszu, Izaaku i Krystynie, módlcie się za nami.
Święty Brunonie (Bonifacy), Apostole ziem polskich, módl się za nami.
Święty Andrzeju Świeradzie i Benedykcie, módlcie się za nami.
Święty Ottonie, Apostole Pomorza, módl się za nami.
Święty Cyrylu i Metody, Apostołowie Słowian, módlcie się za nami.
Święty Kazimierzu, Patronie Litwy, módl się za nami.
Święty Jozafacie, Patronie Rusi, módl się za nami.
Święty Wacławie, Patronie katedry wawelskiej, módl się za nami.
Święty Florianie, Patronie Krakowa, módl się za nami.
Święty Jacku Odrowążu, Apostole Rusi, módl się za nami.
Święta Jadwigo, królowo, Matko Narodów, módl się za nami.
Święta Kingo, Patronko Polski i Litwy oraz górników, módl się za nami.
Święta Jadwigo, Patronko Śląska, módl się za nami.
Święty Janie z Dukli, Patronie Korony i Litwy oraz rycerstwa polskiego, módl się za nami.
Święty Janie z Kęt, Patronie profesorów i studentów, módl się za nami.
Święty Melchiorze Grodziecki, Męczenniku z Koszyc, módl się za nami.
Święty Janie Sarkandrze, Obrońco tajemnicy spowiedzi, módl się za nami.
Święty Stanisławie Kostko, Patronie młodzieży, módl się za nami.
Święty Andrzeju Bobola, Męczenniku za wiarę, módl się za nami.
Święty Rafale Kalinowski, Patronie Sybiraków, módl się za nami.
Święty Bracie Albercie, Adamie Chmielowski, opiekunie biedoty krakowskiej, módl się za nami.
Święty Maksymilianie Kolbe, Męczenniku z Auschwitz
Święta Mario, Faustyno Kowalska, Apostołko Bożego Miłosierdzia, módl się za nami.
Wszyscy Święci i Święte Boże, módlcie się za nami.
Bł. Bogumile, Patronie archidiecezji gnieźnieńskiej, pokutujący za błądzących wyznawców Chrystusa, módl się za nami.
Bł. Wincenty Kadłubku, Dziejopisarzu Polski, módl się za nami.
Bł. Czesławie, Patronko Wrocławia, módl się za nami.
Bł. Bronisławo, Patronko Śląska Opolskiego, módl się za nami.
Bł. Sadoku wraz z 48 towarzyszami. Męczennicy sandomierscy, módlcie się za nami.
Bł. Salomeo, wdowo i klarysko, Księżno Halicka, módl się za nami.
Bł. Jolento zwana Heleną, Patronko Gniezna, módl się za nami.
Bł. Doroto z Mątowów, Patronko diecezji chełmińskiej, módl się za nami.
Bł. Jakubie Strepa (Strzemię), Patronie Lwowa, módl się za nami.
Bł. Szymonie z Lipnicy, Kaznodziejo prawdy, módl się za nami.
Bł. Stanisławie Kazimierczyku, duszpasterzu krakowski, módl się za nami.
Bł. Władysławie z Gielniowa, Patronie Warszawy, módl się za nami.
Bł. Regino Protman, Wyznawczyni Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, módl się za nami.
Bł. Rafale Chyliński, Patronie ubogich i chorych, módl się za nami.
Bł. Edmundzie Bojanowski, Święty apostole ludu, módl się za nami.
Bł. Wincenty Lewoniuku wraz z XII towarzyszami, Męczennicy uniccy z Pratulina, módlcie się za nami.
Bł. Mario, Anielo Truszkowska, Patronko doskonalszego posłuszeństwa Bogu, módl się za nami.
Bł. Franciszko Siedliska, Apostołko życia Najświętszej Rodziny z Nazaretu, módl się za nami.
Bł. Mario, Marcelino Darowska, Apostołko Bożej obecności w działaniu, módl się za nami.
Bł. Karolino Kózka, Dziewicza męczennico, módl się za nami.
Bł. Wacławie, Honoracie Koźmiński, Obdarzony darem Bożego powołania, módl się za nami.
Bł. Anielo Salawa, Tercjanko franciszkańska, módl się za nami.
Bł. Mario Tereso Ledóchowska, Matko Afrykanów, módl się za nami.
Bł. Józefie, Sebastianie Pelczarze, Pasterzu Kościoła Przemyskiego, módl się za nami.
Bł. Bernardyno, Mario Jabłońska, Patronko opuszczonych i nieszczęśliwych ludzi, módl się za nami.
Bł. Mario Karłowska, Apostołko zagubionych moralnie, módl się za nami
Bł. Jerzy, Bolesławie Matulewiczu (Matulaitisie), Niestrudzony Sługo Kościoła, módl się za nami.
Bł. Urszulo, Julio Ledóchowska, Apostołko Służby Bożej, módl się za nami.
Bł. Michale Kozalu, Męczenniku obozów koncentracyjnych, módl się za nami.
Bł. Bolesławo Lament, Apostołko wśród prawosławnych, módl się za nami
Bł. Stefanie Wincenty Frelichowski, Kapłanie więźniów i obozów koncentracyjnych, módl się za nami.
Bł. 108 polskich męczenników z czasów II wojny światowej: Antoni, Julianie Nowowiejski, Henryku Kaczorowski, Amicecie Kopliński, Marianno Biernacka i pozostali świadkowie wiary, wierni Panu Bogu i Jego Prawu, umierający z powodu nienawiści wrogów do wiary, módlcie się za nami.
Od długiej, ciężkiej pokuty dziejowej, wybaw nas Panie!
Od kajdan niewoli, wybaw nas Panie!
Od godziny zwątpienia, wybaw nas Panie!
Od podszeptów zdrady, wybaw nas Panie!
Od gnuśności naszej, wybaw nas Panie!
Od ducha niezgody, wybaw nas Panie!
Od nienawiści i złości, wybaw nas Panie!
Od wszelkiej złej woli, wybaw nas Panie!
Od śmierci wiecznej, wybaw nas Panie!
Winy królów naszych, przebacz, o Panie!
Winy magnatów naszych, przebacz, o Panie!
Winy szlachty naszej, przebacz, o Panie!
Winy rządzących krajem, przebacz, o Panie!
Winy kierujących ludem, przebacz, o Panie!
Winy pasterzy naszych, przebacz, o Panie!
Winy ludu naszego, przebacz, o Panie!
Winy ojców i matek naszych, przebacz, o Panie!
Winy braci i sióstr naszych, przebacz, o Panie!
Winy całego Narodu polskiego, przebacz, o Panie!
Głos krwi męczenników naszych, usłysz, o Panie!
Głos krwi żołnierzy naszych, usłysz, o Panie!
Brzęk pękających kajdan naszych, usłysz, o Panie!
Płacz matek i żon, usłysz, o Panie!
Płacz wdów i sierot, usłysz, o Panie!
Płacz dzieci katowanych za polski pacierz, usłysz, o Panie!
Łzy przesiedleńców i wygnanych z Ojczyzny, usłysz, o Panie!
Łzy rolników pozbawionych swej ziemi, usłysz, o Panie!
Wołanie krzywdzonego roboczego ludu, usłysz, o Panie!
Cierpienia i trudy gnębionego w czasach wojen narodu, usłysz, o Panie!
Jęki z więzień, obozów koncentracyjnych i łagrów, usłysz, o Panie!
Jęki konających robotników Poznania, Wybrzeża, kopalni Wujek, usłysz o Panie!
Wiarę w Ciebie i ufność w nas samych, daj nam, o Panie!
Nadzieję w zwycięstwo dobrej sprawy, daj nam, o Panie!
Miłość Polski, Ojczyzny naszej, daj nam, o Panie!
Męstwo, rozum, łagodność, solidarność, daj nam, o Panie!
Wolność, chwałę, szczęście i pokój, daj nam, o Panie!
Służbę w świętej sprawie Twojej na ziemi, daj nam, o Panie!
Wszystkie dary Ducha Świętego, daj nam, o Panie!
Przez Narodzenie Twoje, bohatera wielkiego wzbudź nam, o Panie,
Przez Bogurodzicę, Ojca Świętego na długie lata, zachowaj nam, o Panie,
Przez Najświętsze Życie Twoje, żyć dobrze naucz nas, O Panie,
Przez Krzyż i Mękę Twoją, cierpienia nasze mężnie znosić daj, o Panie,
Przez Zmartwychwstanie Twoje, z ciemności grzechu wskrzesz nas, o Panie,
Przez Wniebowstąpienie Twoje, Ojczyznę wielką, wolną i szczęśliwą, daj nam, o Panie,
Przez Ducha Świętego Zesłanie, "ducha dobrego" daj nam, o Panie,
Przez Miłosierdzie Twoje, Ducha i Tradycję Narodu zachować, daj nam, o Panie,
Przez czystą św. Jadwigi, królowej ofiarę, w jedności i suwerenności naszą Polskę zachowaj, o Panie,
Przez cnoty wielkich Ojców naszych, na Twe błogosławieństwo daj nam, zasłużyć o Panie,
Boże Piastów i Jagiellonów, nie opuszczaj nas, o Panie,
Boże Sobieskiego i Kościuszki, nie opuszczaj nas, o Panie,
Boże Ojca Kordeckiego i Ojca Kolbe, nie opuszczaj nas, o Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
przepuść nam, Panie,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
wysłuchaj nas, Panie,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
zmiłuj się nad nami.
Módlmy się: Boże Wszechmogący, Panie zastępów, padamy do stóp Twoich w dziękczynieniu, że przez wieki otaczałeś nas Swą przemożną opieką. Dziękujemy Ci, że Ojców naszych wyprowadziłeś z rąk ciemiężców, najeźdźców i nieprzyjaciół. Błogosławimy Cię za to, że po latach niewoli obdarzyłeś nas na nowo wolnością i pokojem.
Na progu nowego Stulecia, kiedy tyle sił potrzeba naszemu Narodowi, aby zachować wolność i suwerenność, prosimy Cię Boże, napełnij nas mocą Ducha Twojego. Uspokój serca, daj ufności w Twoją miłość, oświeć zaćmione umysły naszych braci. Wzbudź w Narodzie chęć do cierpliwej walki o zachowanie pokoju i wolności. Spraw, byśmy stali się zdolni własnymi rękami i wzajemną solidarnością w służbie Twojego Krzyża zachować Twoje Królestwo w nas, w naszych rodzinach, w naszym Narodzie, jak za czasów naszych Praojców. Wybaw nas od głodu, nędzy i wojny. Obdarz nas chlebem. Błogosław naszej pracy. Panie Miłosierny, Panie Sprawiedliwy, Panie Wszechmocny.
Boże, niech Duch Święty zmienia oblicze tej ziemi i umacnia Twój lud. Daj nam, o Panie, abyśmy po przyjęciu w pokorze "Bierzmowania Dziejów" - udzielonego przez Ojca Świętego - Jana Pawła II w 1979 roku - Twego Ducha nigdy nie zasmucali, a przez Zawierzenie Maryi, Matce Kościoła i Królowej Polski pozostawali zawsze wierni Chrystusowi, Kościołowi i Ojczyźnie. Amen.

Juliusz Słowacki, Pieśń Konfederatów Barskich
Nigdy z królami nie będziem w aliansach,
nigdy przed mocą nie ugniemy szyi,
bo u Chrystusa my na ordynansach,
słudzy Maryi.

Więc choć się spęka świat i zadrży słońce,
chociaż się chmury i morza nasrożą,
choćby na smokach wojska latające -
nas nie zatrwożą.

Bóg naszych ojców i dziś jest nad nami,
więc nie dopuści upaść w żadnej klęsce,
wszak póki On był z naszymi ojcami,
byli zwycięzce.

Więc nie wpadniemy w żadną wilczą jamę,
nie ulękniemy przed mocarzy władzą
wiedząc, że nawet grobowce nas same
Bogu oddadzą.

Ze skowronkami wstaliśmy do pracy
i spać pójdziemy o wieczornej zorzy,
ale w grobowcach my jeszcze żołdacy
i hufiec Boży.

Bo kto zaufał Chrystusowi Panu
i szedł na święte kraju werbowanie,
ten de profundis z ciemnego kurhanu
na trąbę wstanie.

Bóg jest ucieczką i obroną naszą,
póki On z nami, całe piekła pękną -
ani ogniste smoki nie ustraszą,
ani ulękną.

Nie złamie nas głód i żaden frasunek,
ani zhołdują żadne świata hołdy,
bo na Chrystusa my poszli werbunek,
na jego żołdy.

Modlitwa do św. Judy Tadeusza o błogosławieństwo dla Ojczyzny

Św. Judo Tadeuszu, potężny Orędowniku, wyjednaj u Boga błogosławieństwo dla odrodzonej Ojczyzny naszej. Wejrzyj na cierpienia niewinnych, na łzy rodziców, którym w czasie wojny wydarto dzieci i na sieroty daremnie szukające matek. Weź pod możną opiekę rozdarte rodziny, zapędzone w miejsca wygnania, bądź sprawcą ich szczęśliwego powrotu do ognisk rodzinnych.
Usuń piętrzące się wokół trudności, usuń szatańskie zapory zagradzające drogi do pokoju, ładu, sprawiedliwości i dobrobytu. Nie dopuść, aby zły duch pychy i niezgody spowodował nowy rozlew krwi i walk bratobójczych. Przez swe zasługi wyjednaj nam u Boga łaskę długotrwałego pokoju, dobrobyt i rozwój kultury ducha. Spraw, aby przeżyte cierpienia wojenne, zbliżały nas do Boga, niech się w nich odrodzą polskie dusze, niech się ożywią serca szczerą ofiarną miłością Ojczyzny i bliźnich, a wola polskiego ludu niech umocni swe niezłomne postanowienie wiernego trwania przy Bogu.
W odrodzonej Polsce z popielisk i mogił, rumowisk i krwi, niech wzrośnie nowe życie, zakwitnie pokój, zgoda i miłość. Praca wspólna i modlitwa niech budują gmach nowej Ojczyzny. Amen.

Litania do błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszki
Kyrie eleison.
Chryste eleison. Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas.
Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba Boże zmiłuj się nad nami
Synu, Odkupicielu świata, Boże zmiłuj się nad nami
Duchu Święty, Boże zmiłuj się nad nami
Święta Trójco, Jedyny Boże zmiłuj się nad nami
Święta Maryjo, Matko Boża módl się za nami
Błogosławiony Jerzy, Męczenniku módl się za nami
Odważny wyznawco Chrystusa módl się za nami
Wierny świadku Ewangelii módl się za nami
Zapatrzony w krzyż Zbawiciela módl się za nami
Czcicielu Maryi Niepokalanej módl się za nami
Oddany od dzieciństwa Bogu módl się za nami
Wychowany w pobożnej rodzinie módl się za nami
Gorliwy w służbie ołtarza módl się za nami
Pragnący naśladować świętych módl się za nami
Wierny głosowi powołania módl się za nami
Apostole godności człowieka módl się za nami
Obrońco nienarodzonych módl się za nami
Miłosierny dla cierpiących módl się za nami
Wrażliwy na los pokrzywdzonych módl się za nami
Dobry pasterzu ludzi pracy módl się za nami
Uczący zło dobrem zwyciężać módl się za nami
Wzywający do męstwa i solidarności módl się za nami
Broniący wartości ewangelicznych módl się za nami
Przestrzegający przed chęcią odwetu módl się za nami
Wzywający do trwania w nadziei módl się za nami
Niesprawiedliwie oskarżany módl się za nami
Okrutnie umęczony módl się za nami
Kapłanie wierny aż do końca módl się za nami
Męczenniku prawdy i wolności módl się za nami
Orędowniku spraw Kościoła i narodu módl się za nami
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
V. Głosiłem Twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu.
R. I nie powściągałem ust moich, o czym Ty wiesz, Panie.
Módlmy się:
Wszechmogący wieczny Boże, Ty w swojej Opatrzności uczyniłeś błogosławionego Jerzego prezbitera niezłomnym świadkiem Ewangelii miłości + wejrzyj na jego męczeńską śmierć  w obronie wiary oraz godności człowieka + i przez jego przyczynę spraw, byśmy żyli w prawdziwej wolności i zło dobrem zwyciężali.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Modlitwa o kanonizację Papieża Jana Pawła II

Boże w Trójcy Przenajświętszej, dziękujemy Ci za to, że dałeś Kościołowi Papieża Jana Pawła II, w którym zajaśniała Twoja ojcowska dobroć, chwała krzyża Chrystusa i piękno Ducha miłości. On, zawierzając całkowicie Twojemu miłosierdziu i matczynemu wstawiennictwu Maryi, ukazał nam żywy obraz Jezusa Dobrego Pasterza, wskazując świętość, która jest miarą życia chrześcijańskiego, jako drogę dla osiągnięcia wiecznego zjednoczenia z Tobą. Udziel nam, za jego przyczyną, zgodnie z Twoją wolą, tej łaski, o którą prosimy z nadzieją, że Twój Sługa Papież Jan Paweł II, zostanie rychło włączony w poczet Twoich świętych. Amen

Modlitwa o beatyfikację Stefana kardynała Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia 1901-1981

Boże w Trójcy Świętej jedyny, Ty w swojej niewypowiedzianej dobroci powołujesz ciągle nowych apostołów, aby zbliżali światu Twoją Miłość. Bądź uwielbiony za to, że dałeś nam opatrznościowego Pasterza Stefana Kardynała Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia.
Boże, źródło wszelkiej świętości, spraw, prosimy Cię, aby Kościół zaliczył go do grona swoich świętych. Wejrzyj na jego heroiczną wiarę, całkowite oddanie się Tobie, na jego męstwo wobec przeciwności i prześladowań, które znosił dla Imienia Twego. Pomnij, jak bardzo umiłował Kościół Twojego Syna, jak wiernie kochał Ojczyznę i każdego człowieka, broniąc jego godności i praw, przebaczając wrogom, zło dobrem zwyciężając.
Otocz chwałą wiernego Sługę Stefana Kardynała, który wszystko postawił na Maryję i jej zawierzył bez granic, u Niej szukając pomocy w obronie wiary Chrystusowej i wolności Narodu. Ojcze nieskończenie dobry, uczyń go orędownikiem naszych spraw przed Tobą. Amen.
Pokornie Cię błagam, Boże, udziel mi za wstawiennictwem Stefana Kardynała Wyszyńskiego tej łaski, o którą Cię teraz szczególnie proszę...

Chrześcijanie w świecie
Chrześcijanie nie różnią się od innych ludzi ani miejscem zamieszkania, ani językiem, ani strojem. Nie mają bowiem własnych miast, nie posługują się jakimś niezwykłym dialektem, ich sposób życia nie odznacza się niczym szczególnym. Nie zawdzięczają swej nauki jakimś pomysłom czy marzeniom niespokojnych umysłów, nie występują, jak tylu innych, w obronie poglądów ludzkich. Mieszkają w miastach greckich i barbarzyńskich, jak komu wypadło, stosują się do miejscowych zwyczajów w ubraniu, jedzeniu, sposobie życia, a przecież samym swoim postępowaniem uzewnętrzniają owe przedziwne i wręcz nie do uwierzenia prawa, jakimi się rządzą.

Mieszkają każdy we własnej ojczyźnie, lecz niby obcy przybysze. Podejmują wszystkie obowiązki jak obywatele i znoszą wszystkie ciężary jak cudzoziemcy. Każda ziemia obca jest im ojczyzną i każda ojczyzna ziemią obcą. Żenią się jak wszyscy i mają dzieci, lecz nie porzucają nowo narodzonych. Wszyscy dzielą jeden stół, lecz nie jedno łoże. Są w ciele, lecz żyją nie według ciała. Przebywają na ziemi, lecz są obywatelami nieba. Słuchają ustalonych praw, a własnym życiem zwyciężają prawa. Kochają wszystkich ludzi, a wszyscy ich prześladują. Są zapoznani i potępiani, a skazywani na śmierć zyskują życie. Są ubodzy, a wzbogacają wielu. Wszystkiego im niedostaje, a opływają we wszystko. Pogardzają nimi, a oni w pogardzie tej znajdują chwałę. Spotwarzają ich, a są usprawiedliwieni. Ubliżają im, a oni błogosławią. Obrażają ich, a oni okazują wszystkim szacunek. Czynią dobrze, a karani są jak zbrodniarze. Karani, radują się jak ci, co budzą się do życia. Żydzi walczą z nimi jak z obcymi, Grecy ich prześladują, a ci, którzy ich nienawidzą, nie umieją powiedzieć, jaka jest przyczyna tej nienawiści.

Jednym słowem: czym jest dusza w ciele, tym są w świecie chrześcijanie. Duszę znajdujemy we wszystkich członkach ciała, a chrześcijan w miastach świata. Dusza mieszka w ciele, a jednak nie jest z ciała i chrześcijanie w świecie mieszkają, a jednak nie są ze świata. Niewidzialna dusza zamknięta jest w widzialnym ciele i o chrześcijanach wiadomo, że są na świecie, lecz kult, jaki oddają Bogu, pozostaje niewidzialny. Ciało nienawidzi duszy i chociaż go w niczym nie skrzywdziła, przecież z nią walczy, ponieważ przeszkadza mu w korzystaniu z rozkoszy. Świat też nienawidzi chrześcijan, chociaż go w niczym nie skrzywdzili, ponieważ są przeciwni jego rozkoszom. Dusza kocha to ciało, które jej nienawidzi, i jego członki. I chrześcijanie kochają tych, co ich nienawidzą. Dusza zamknięta jest w ciele, ale to ona właśnie stanowi o jedności ciała. I chrześcijanie zamknięci są w świecie jak w więzieniu, ale to oni właśnie stanowią o jedności świata. Dusza, choć nieśmiertelna, mieszka w namiocie śmiertelnym. I chrześcijanie obozują w tym, co zniszczalne, oczekując niezniszczalności w niebie. Dusza staje się lepsza, gdy umartwia się przez głód i pragnienie. I chrześcijanie, prześladowani, mnożą się z dnia na dzień. Tak zaszczytne stanowisko Bóg im wyznaczył, że nie godzi się go opuszczać (Z Listu do Diogneta nr. 5-6)